مشترك را به عنوان مساوى به هم ارجاع دادهايم. مثلاً عبدالله بن بكير و محمدبن ابى عمير را با مخفف آنها كه ابن ابى عمير و ابن بكير است، متحد كردهايم.
[دو برنامه علمىِ پيش روى ما]
همه اين كارها انجام شده است. دو كار مانده: يكى اينكه شيعه كتابهايى داشت كه جوامع اوليه مثل كافى و آثار مرحوم صدوق و آثار مرحوم شيخ طوسى و مصادر ديگر را براساس آنها تأليف كردند. كه ما هنوز اينها را به نام مصادر مىناميم و حال آنكه اينها نخستين مصادر نيستند. اينها جوامعاند، جوامع اوليه. مثلاً كتاب «محاسن» برقى، اين اصل اوليه است. كتاب «عياشى» از اصول اوليه است. حالا كارى ندارم كه از نظر سند، روايت تمام يا ناتمام است. كتاب مؤمن و كتاب زهد حسين بن سعيد، از اصول اوليهاند. معروف است كه مىگويند اصول أربع مأة. ولى كسى تا به حال تحقيق جامع ارائه نكرده است كه اين اصول به چه نامى است و صاحبانش كيانند؟ همين گفته شده است اربع مأة، ولى در مقام احصاء كه در آمدهاند، به صد تا نرسيدهاند، ولى من الان اين اصول را فهرست كردهام كه تعريف كرديم، مقدمه اين كار دو سال طول كشيده است. فهرست اصول را تا اين زمان كه به حرف «عين» رسيدهايم، حدود نهصد اصل را تا اين ساعت نوشتهايم. آيا سراغ داريد كسى اين كار را كرده باشد؟
بعد يك نگرش بعدى مىشود، بعد تطبيق مىكنيم كه آيا صاحب اين اصل، از اصحاب حضرت صادق عليه السلام است و اصحاب امامهاى ديگر؟ و آيا اصل او موجود است؟ يا بايد روايات آن، از همين كتاب كافى و امثال آن استخراج شود؟ اين اصل كه تمام شد، اصل ديگر. خوب دقت بفرماييد به اين نكته لطيف. اتحادى را كه ما بين اين اسامى و جوامع برقرار ساختهايم، يك كتاب را مىطلبد و ما انجام دادهايم. دو سال است مشغول اين كاريم كه كتاب را با اختلاف نسخ در سند، بازسازى مىكنيم. يعنى يك نسخه نوشته است، «بن عثمان»، نسخه ديگر آن نوشته است «بن وهب» كه مىشود راوى فرق مىكند. معاوية بن عثمان، ابن عثمان، با آن فرق اين كيست؟. يك كتاب درباره اين نوشتهايم كه اختلاف اين عبارات به ترتيب كتاب «جامعالاحاديث» آقاى بروجردى حلّ