شود. اختلاف سند يعنى ضبط و اختلاف نسخ و كتب درباره اين راوى، كه بالاخره اين سند چيست و صحيح آن كدام است؟ گمان مىكنم كه اين كتاب خوبى بشود.
[درباره كتاب «الامامة و التبصرة» و تحقيق آن ]
مثالى مىزنم كه برخى از اين مصادر، چگونه به دست ما رسيده است. يكى از اين مصادر، كتاب «الامامة و التبصرة» است كه به كرامت به دست ما آمد. يعنى تا قبل از زمان من، از زمان مرحوم مجلسى ـ چهار صد سال قبل از اين ـ تا به حال در اختيار كسى نبود. از مرحوم آيتالله العظمى حجت استفتاء شده بود و بقلم مرحوم آيت الله العظمى آقاى سيد محمد حسين طباطبايى صاحب تفسير «الميزان» انكار شده بود كه اين كتاب متعلق به والد صدوق باشد. مرحوم آيتالله العظمى بروجردى فرمودند: هنوز من اثرى از كتابهاى پدر صدوق را سراغ ندارم و نديدهام. امّا من براى حلّ مشكل، به اصفهان رفتم. مستقيما به مزار مجلسى اول و مجلسى ثانى رفتم. از اينجا (قم) اول اذان صبح سوار ماشين شدم با يك توسل و رفتم سر قبر مجلسيّين. به ايشان گفتم: من دو هديه آوردهام، يكى سوره يس و يكى سوره ـ يادم نيست ـ الرحمن يا تبارك، مهمان شما هستم از شما ناشتايى مىخواهم، از شما پدر و پسر. دو سوره را ايستاده سر قبر اين دو بزرگوار خواندم و رفتم. يك ساعت طول نكشيد (در آن كتابى كه چاپ كرديم «الامامة و التبصرة» شرح حال را نوشتم) كه به كرامت مجلسى، نسخه اين كتاب از يك كتابخانه گمنام در اصفهان به دست من رسيد و من آن را طبع كردم كه الآن حاضر و آماده است. اين نسخه از كتاب «الامامة و التبصرة» كه به دست ما آمد، خط مرحوم مجلسى بر آن است. اين مصادر كه اكنون هست، حتى بعضى از آنها در فصلنامه «تراثنا» آمده است يا بعضى ديگر در نشريه علومالحديث، به عنوان رساله چاپ شده است، آنها را هم استخراج كرديم به قرون اول و ثانى و ثالث، تا هر كجا كه رسيده است.
[خدمت به ثقلين ]
در هر حال، ما آمادهايم و اين اعلان را كردهايم كه از همه چيز و همه دنيا و ما فيهايش