سيصد سال، از دوره او گذشته است. چرا شيعه نبايد يك كتاب جامع داشته باشد؟ كتاب عوالم العلوم و المعارف شيخ عبدالله بحرانى، مجلد حضرت «فاطمه الزهرا عليهاالسلام» از نظر حديث 200 صفحه است كتابش را ملاحظه بفرماييد. از نظر حجم به اندازه بخشى از كتاب بحارالانوار علامه مجلسى است كه مربوط به حضرت زهرا عليهاالسلام است. نخستين چاپ از جلد يازدهم كتاب عوالم العلوم كه مربوط به حضرت زهرا عليهاالسلام است كه با تعليقات و استدراكاتمان منتشر شد، همان دويست صفحه يا كمى بيشتر بود. در چاپ دوم نزديك به هشتصد صفحه شد. در چاپ سوم به 1313 صفحه رسيد، يعنى عين روش حديثنويسى زمان مجلسى در اينجا بكار رفته است.
مثال ادعيه هم قابل ذكر است. كتابهاى ديگر هم همينطور. تمام قسمتهاى كارهاى ما ـ چه دعا و چه غير دعا ـ در كامپيوتر و در تحقيقات ما، هماكنون حاضر و آماده است. يك حركت عمومى از دانشمندان در اين عصر مىخواهد كه به نام خود شان هر قسمتى را بيايند كار كنند و تكامل به آن بدهند. اى كاش جامعه علمى ما به جاى اين كارهاى متفرقه غير از تدريس و تحصيلى كه دارند، در مورد روايات اهلبيت عليهم السلام كار كنند. در آن صورت مىتوانستيم مجموعههايى را به بهترين صورت و با بهترين استدراكات در بياوريم. يكى از آنها مجموعه دعاهاى حضرت سجاد عليه السلام است كه ما كتاب صحيفه سجاديه جامعه را عرضه كرديم.
[توضيح كلّى درباره دعا]
درباره كتابهاى دعا به عنوان مقدمه يك عبارت ذكر مىكنم. ما در قرآن خواندهايم كه دعا كنيد و بخوانيد و فضل پروردگار را از خداوند بخواهيد: واسئلوا الله من فضله، و ادعواالله بأسمائه، و لله الاسماء الحسنى فادعوه بها.در حديث نيز آمده است كه انسان بايد «دَعّاء» باشد، يعنى كسى كه وقتى نگاه در وجودش كردى، بگويى سراپاى وجودش دعاست.
حضرت سجاد و جدّ بزرگوارش حضرت امير عليهماالسلام طبق روايت، «دعّاء» بودند. اينها نشان مىدهد كه اين سلسله ـ از خود پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلم گرفته تا امام زمان (عج) ـ مكتب دعا را