ميان جاذبههاى مختلف زمين و كرات ديگر، كه از نظام خودش خارج نمىشود. به هم خوردگى در عالم پيدا نمىشود كه از نظم اين جهان، ما قدرت آفريننده را كشف كردهايم. قرآن با يك كلمه كوتاه مىفرمايد: «فلا اقسم بمواقع النجوم» يعنى هريك از كرات در جايى مخصوص قرار دارند، به گونهاى كه اگر فاصله خورشيد و زمين، كم يا زياد شود، زمين ما گرفتار احتراق مىشود. اگر تغييرى در فاصله ميان ماه و كرات ديگر پيدا شود، نظام عالم به هم مىخورد. ولى خداوند، اينها را در اين آيه ذكر نمىكند، بلكه مىفرمايد: به محل قرار گرفتن و واقع شدن اين نجوم دقت كنيد، يعنى طورى واقع شده است كه همديگر را نابود نمىكنند و حال آنكه هر ستارهاى ممكن است به ستاره ديگر برخورد كند و اختلالاتى به وجود بياورد «فلا اقسم بمواقع النجوم».
[نكتهاى از صحيفه سجاديه ]
در صحيفه سجاديه تعبير دارد كه مىگويد: «خدايا تويى كه وزن هوا را مىدانى». دقت كنيد! ما اصلاً هوا را نديدهايم كه وزنش را بدانيم. حضرت سجاد عليه السلام به وزن هوا اشاره مىفرمايد. حالا اين علم از كجاست؟ اين علم از جانب خدا آمده است در شجره طيبه نبوت، از پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلم آمده به وراثت نزد اميرالمؤمنين تا رسيده به امام سجاد عليه السلام . حضرت به خدا مىگويد: خدايا من كه دارم با تو سخن مىگويم، شكر مىكنم تو را به اينكه هوا را آفريدهاى، تويى كه مدح و ثنايت را مىگويم، تو وزن هوا را مىدانى. وزن هوا يعنى چه؟ به نظر ما مىآيد كه هوا يك كوه سنگين است و خيال مىكنيم وزن بسيار دارد. دقت كنيد! يك تريلى كه مىخواهد ماشينآلات بسيار بزرگ سنگين 200 تنى را حمل كند، كارخانهاى را روى آن ببرد، اين 200 تن روى آهن قرار گرفته است يا روى هوا؟ مىبينيم كه اين بار، روى هواى وارد شده فشرده در چرخ ماشين قرار گرفته است. يعنى ما هواى ناديدنى را تسخير كرديم و در چرخ ماشين جاى داديم، كه توانست آن بار سنگين را بگيرد و بتواند حمل كند. اگر روى كره قرار دهيم، قابل حمل و نقل نيست «الله اكبر كبيرا»
از اين نكات لطيف در قرآن يا صحيفه سجاديه و ساير دعاها موجود است كه منشأ