فرمود: هركس اسم را بپرستد (نه مسمّى را) مشرك و كافر است و منكر خدا شده و چيزى را نپرستيده است. بلكه خداى واحد احد صمد را كه به اين نامها ناميده شده، بپرست. همانا اسمها، صفتهايى است كه خداى تعالى خود را به آنها وصف فرموده است
ثالثا در بعضى از روايات، به عينيّت صفات و ذات تصريح شده است و با بهترين عبارات بر اين مطلب تأكيد شده است:
1 ـ در حديث صحيح از امام باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمود (در وصف قديم تعالى):
«انّه واحد صمد احدىّ المعنى ليس بمعانى كثيرة مختلفة.
قال: قلت: جعلت فداك! يزعم قوم من اهل العراق انّه يسمع بغير الذى يبصر، و يبصر بغير الذى يسمع. قال: فقال: كذبوا و ألحدوا و شبّهوا. تعالى الله عن ذلك. انّه سميع بصير، يسمع بما يبصر و يبصر بما يسمع. قال: قلت: يزعمون انّه بصير على ما يعقلونه: قال: فقال: تعالى الله، انّما يعقل ما كان بصفة المخلوق و ليس الله كذلك.۱حضرت باقر عليه السلام در وصف خداى ازلى فرمود: همانا او يگانه بىنياز، يكتا حقيقتى است كه تعدّد و اختلافى در ذاتش نيست. گفتم: فدايت شوم! برخى از مردم عراق مىپندارند كه خدا با چيزى مىشنود غير از آنچه كه با او مىبيند و با چيزى مىبيند غير از آنچه با او مىشنود. حضرت فرمود: دروغ گفتهاند و ملحد شدهاند و خدا را شبيه خلق دانستهاند. خداى تعالى منزه است از اين سخنها. همانا او شنواى بينا است. با آنچه مىبيند، مىشنود و با آنچه مىشنود، مىبيند. گفتم: (مردم) مىپندارند بصير بودن او همانطور است كه در موارد ديگر درك مىشود (مثلاً با حصول صورت). فرمود: خدا منزّه و برتر است. همانا آنچه كه به كيفيت مخلوق است درك مىشود و خدا چنين نيست.
1.ـ كافى، كتاب التوحيد، باب ۲: صفات الذات.