حكيم، ۱نمونهاى متقدم بر آن گزارش نشده است.
اين نسخه به شماره 14566 در بخش نسخ خطى كتابخانه مجلس شوراىِ اسلامى (ميدان بهارستان) موجود است و آگاهى بنده از آن نيز به واسطه دوستانى ۲ بود كه هميشه توفيق رفيقِ راهشان باد.
مشخصات ظاهرى و فهرست نسخه
مشخّصات ظاهرى نسخه به شرح زير است:
اين نسخه، مجلّد به جلدى مقوايى است و تعداد صفحات آن، 112 صفحه شمارهدار و جنس كاغذ آن از نوع فرنگى است. نويسنده، مطالب را به خطِّ نستعليق با مركب مشكى نوشته و هر صفحه داراى 30 سطر است. آغاز نسخه مشتمل بر مقدمهاى منظوم شامل 40 بيت است كه 28 بيت از آن در صفحه يكم و 12 بيت در صفحه دوم آمده است. روش نويسنده در نگارش ابيات آن است كه هر دو بيت متوالى را در يك سطر بنويسد. مجموع ابيات مندرج در اين نسخه با احتساب 40 بيت مقدّمه، 1994 بيت است كه همه در قالبِ مثنوى و در بحر رَمَل مسدّس سروده شده است.
پس از 40 بيتِ مقدمـه، متـرجم ابتدا اصـل عـربى هر دعا را بـه تـرتيب ادعيـه صحيفه سجّاديه آورده، آنگاه به ترجمه منظوم آن همّت گماشته است ۳ . بدين ترتيب 26 دعا همراه با ترجمه آن در اين نسخه مشاهده مىشود. لكن در پايان، تنها متنِ دعاى بيست و هفتم وجود دارد و از ترجمه آن خبرى نيست كه اين نكته به روشنى گوياىِ
1.ـ كتاب نسخههاى خطّى، شروح و ترجمههاى صحيفه سجاديه، سيد محمد حسين حكيم. قم: كتابخانه آيتالله مرعشى، ۱۳۸۲ ش.
2.ـ اين دوستان، يكى آقاى حافظيان است كه اوّل بار بر اين نسخه آگاهى يافت و ديگرى آقاى عبدالحسين طالعى كه مرا از محلّ نسخه و شماره آن با خبر ساخت.
3.ـ خود در ابيات مقدمه بدين شيوه كار تصريح كرده:
هر دعا را عين بنويس ابتدا اى دبيرِ اعم آنگه نظم را.
(ص ۲، بيت ۳۹)