و نمونههاى فراوان ديگر كه ضمن بزرگداشت جايگاه كتاب كافى و نويسنده آن، گوياى برخورد منطقى دانشمندان شيعه با اين كتاب شريف است. يكى از نويسندگان معاصر در اين زمينه چنين تعبير مىكند:
«موضع علماى شيعه در قبال كافى، از موضع علماى اهل سنّت در برابر كتاب صحيح بخارى، عاقلانهتر و ملايمتر است. شيعه نكات مثبت كافى را بيان كرده و از توجّه به خطاها و كاستيهاى آن ـ كه بسته به سليقه مؤلّف، درباره هر كتابى ممكن است رخ دهد ـ نيز غافل نماندهاند.» (نك: 9: ص 130)
1ـ5) مراجعه علماى فريقين به اين دو كتاب
در مباحث مختلف علمى ـ به ويژه در پژوهشهاى ژرف و گسترده ـ روش معمول و غالب در ميان دانشمندان شيعه، آن است كه به «صحيح بخارى» و ديگر مجاميع و كتابهاى مهم اهل تسنّن، مراجعه و استناد داشته باشند. ۱ امّا چنين مراجعات و استنادهاى عالمانهاى، به كتاب «كافى» و ديگر كتابهاى مهمّ شيعه، در ميان علماى عامّه، چندان معمول نيست. اين در حالى است كه سلسله روايات شيعه علىالاصول، به خاندان وحى عليهم السلام مىرسد كه همگان به قداست، طهارت و علم و اطّلاع آنان از كتاب خدا و سنّت شريف نبوى صلى الله عليه و آله اعتراف دارند. نيز گفتنى است كه شخصيّتهاى بزرگى همانند كلينى ـ به عنوان يك عالم، فقيه و محدّث بزرگ ـ در بين علماى اهل تسنّن كاملاً شناخته شدهاند؛ چنانكه برخى دانشمندان مشهور اهل سنّت او را از مجدّدان مذهب و بلكه از مجدّدان دين بر شمردهاند. (همان: ص 126 و 127، به نقل از بغوى در تفسير حديث رأس المائة و نيز به نقل از ابنحجر در كتاب التبصير)
1.لذا از ديرباز در كتابخانههاى علماى شيعه، كتابهاى مهمّ اهل تسنّن، يعنى صحاح و مسانيد آنان ـ در كنار منابع شيعى ـ وجود داشته است.