سفرهاى تبليغى
او براى سخنرانى غير از شهرهاى مختلف كانادا و آمريكا به كشورهاى ديگر هم سفر كرده است استراليا، گايانا، ترينيداد، انگلستان، دبى، پاكستان، تانزانيا و كنيا.
مقدّمه
هجدهم ذىالحجّه سال 1410 هجرى قمرى، در جهان شيعه، به عنوان هزار و چهارصدمين سالگرد غديرخم، اعلام شد؛ رويدادى كه در آن پيامبر صلى الله عليه و آله وسلمدر باره امام على عليه السلام چنين سخنى فرمود:
هر كس من مولاى اويم، اين على هم مولاى اوست.۱
اين واقعه نزد شيعيان، چنان اهمّيّتى دارد كه هيچ پژوهشگر واقعى دين اسلام، نمىتواند آن را ناديده بگيرد. هدف اين مقاله بررسى اين موضوع است كه رويكرد مستشرقان نسبت به واقعه غديرخم، چگونه بوده است. منظور من از مستشرقان، پژوهشگران غربى درباره اسلام و همچنين آن دسته از پژوهشگران شرقى است كه تمام دانش اسلامى خود را از چنين پژوهشگرانى گرفتهاند.
قبل از اينكه بحث را ادامه دهيم، روايت مختصرى از واقعه غديرخم ـ بهخصوص براى كسانى كه با اين رخداد چندان آشنايى ندارند ـ مفيد خواهد بود. هنگامى كه پيامبر، حضرت محمّد صلى الله عليه و آله وسلماز آخرين حج خود برمىگشت، اين فرمان را از خداوند دريافت كرد كه مىگفت:
ا ى پيامبر خدا! آنچه را از خداوندگارت بر تو نازل شده است، ابلاغ كن. اگر چنين نكنى، پيام او را نرساندهاى و خدا تو را از آزار مردم حفظ خواهد كرد.» (مائده (۵) / ۶۷)
بنابراين پيامبر در هجدهم ذىالحجّه سال دهم هجرى، در غديرخم، متوقّف شد تا پيام خدا را قبل از پراكندهشدن حجّاج، به آنان ابلاغ كند. به دليل گرماى شديد هوا با شاخههاى درختان، سايبانى براى او درست شد. سپس پيامبر خطبه مفصّلى
1.مَنْ كُنْتُ مَولاه فَهذا عَليٌ مَولاهُ. (قسمتى از خطبه غدير)