امام علی علیه السلام
كُلُّ شَيءٍ مِنَ الدُّنيا سَماعُهُ أعظَمُ مِن عِيانِهِ وكُلُّ شَيءٍ مِنَ الآخِرَةِ عِيانُهُ أعظَمُ مِن سَماعِهِ، فَليَكفِكُم مِنَ العِيانِ السَّماعُ ومِنَ الغَيبِ الخَبَرُ .
هر چيز دنيا [از خير و شرّش]، شنيدنش بزرگ تر از ديدن آن است و هر چيز آخرت [از پاداش ها و كيفرهايش]، ديدنش بزرگ تر از شنيدن آن است. پس براى ديدن [امور آخرت] به شنيدن [اوصاف آنها] بسنده كنيد و براى [آگاهى از] غيب، به خبر[ مُخبرانِ صادق]، اكتفا نماييد.
نهج البلاغة : الخطبة 114
الشریف المرتضی و المعتزلة
تصویر شر در دستگاه معنایی قرآن
اراده الهی در اندیشه امامیه نخستین
منشأ عصمت از گناه و خطا
کلام شیعه در پژوهش های غربی
اندیشههای کلامی خاندان اعین
تدوین مداخلات روان شناختی، مراحل و شیوه تدوین
درآمدی بر نظریه حدوث اسماء الهی
بر بال خاطرات