امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مىشدند يكديگر را باز نمىداشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمىدادند و در مجالس و محافل آنها نمىنشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مىشدند به صورتشان مىخنديدند و با ايشان گرم مىگرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
ستيز اهل بيت(ع) با بدعت دگرگونی جهر در بسمله
دگرگونى سنّت جهر به «بسمله»
جهر به «بَسمَله» در سنّت نبوى(ص)
سنّت جهر به «بَسمَله» ، در عمل صحابه
معنای بسمله
آغاز چه كارى با «بسم اللّه»
عظمت ذكر «بسم اللّه»
معناى ذكر «بسم اللّه»
آغاز شدن كتاب هاى آسمانى با «بسم اللّه»
نقطه زیر باء بسم الله