آليعقوب و آلاسحاقاند، تفاوت دارد.
5ـ 2ـ 3) تفسير ملك عظيم به كثرت ازواج
برخى از مفسّران اهل تسنّن، براى كوچك جلوهدادن ملك عظيم، گاهى آن را به كثرت ازواج تأويل كردهاند. البتّه اين قول به قدرى سخيف است كه حتّى جمعى از دانشمندان مكتب خلفا مانند طبرى و فخر رازى آن را ضعيف شمردهاند. (39: ج 5، ص 139؛ 19: ج 10، ص 132 ـ 133)
اين معنا نه از لغت استفاده مىشود و نه آيه و روايتى بدان اشاره مىكند. در نتيجه، اين قول اساسا ارزش طرح و بررسى ندارد و كاملاً با اعتقادات شيعه مخالفت دارد؛ هرچند در برخى از تفاسير شيعه وارد شده است. (47: ج 3، ص 45؛ 12: ج 3، ص 118) ۱
5ـ 3) نسبت ولايت تكوينى با ملك عظيم
5ـ 3ـ 1) منظور از ملك عظيم، ولايت بر هدايت است.
برخى از مفسّران، ملك عظيم را به ولايت باطنى، ولايت بر هدايت، قدرت تصرّف ائمّه اهل بيت عليهم السلام در عالم و از اين قبيل تفسير كردهاند. (35: ج 4، ص 400)
مرحوم علّامه طباطبايى ملك را به سلطنت بر امور مادّى و معنوى معنا مىكند و آن را شامل نبوّت، ولايت، هدايت، فرماندهى و ثروت مىداند. ايشان مدّعى است سياق آيه قبل از آيه «ملك عظيم» اشاره به مدّعاى ائمّه عليهم السلام دارد؛ مبنى بر اينكه ايشان بر قضا و حكم مؤمنان مالكيّت دارند و اين مالكيت را از سنخ مالكيت بر فضائل معنوى مىشمارد. علّامه طباطبايى مىافزايد: ذيل آيه دلالت دارد كه ملك در اين آيه، يعنى، ملك مادّيّات و آنچه شامل آن است. آنگاه نتيجه مىگيرد كه مراد از ملك در آيه، اعم از ملك مادّيّات و معنويات است. (35: ج 4، ص 401)
1.مكرّرا تأكيد مىكنيم كه اين اقوال به عنوان قول مطرح شده، در تفاسير شيعه آمده است؛ در نتيجه، ارتباطى با معتقدات شيعه ندارد.