راهى براى برگرداندن اين جريان به ابوبكر باقى نمى‏گذارد ^۱.
اگر نقش عمر، تنها در توصيه به جمع‏آورى خلاصه شود، چنان كه شده است، او تنها مى‏توانست به ابوبكر چنين كارى را سفارش كرده باشد؛ در اين‏صورت راهى براى انتقال اين جريان به عثمان باقى نمى‏ماند. به راه‏حلى نياز بود تا با كمك آن اين مراحل مختلف به يكديگر پيوند داده شوند. اين راه‏حل، نقشى بود كه مصحف حفصه ايفا كرد؛ مصحف كسى كه هم دختر عمر و هم بيوه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بود. اين راه حل، همواره چاره‏ساز نيست؛ زيرا برخى از روايات نقل مى‏كنند كه عثمان براى نخستين‏بار قرآن را جمع‏آورى كرد. نويسندگان جديد اروپايى، نقش مصحف حفصه را در ماجراى جمع‏آورى قرآن، بيش از حد بزرگ جلوه داده‏اند. شوالى ^۲مى‏گويد: «مصحف حفصه مطمئن‏ترين امر از كل ماجراى جمع‏آورى ابوبكر است»؛ امّا آن مصحف در ادبيات جمع‏آورى قرآن اين‏گونه نيست ^۳.
بِل ^۴ مى‏گويد: «اين مطلب كه حفصه نسخه‏اى از قرآن را به‏صورت صحفى دراختيار داشته، قطعى به‏نظر مى‏رسد.» ^۵. وى مدعى است: «در واقعيّت داشتن آن صحف، ترديدى وجود ندارد.» ^۶.