گونهشناسی روایات تفسیری سورۀ طور و تحلیل آموزههای هدایتی آنها
سال
1405 / شماره پیاپی
5 /
صفحه
52-74
چکیده :
روایات، گنجینههای ارزشمندی برای فهم قرآن کریم بوده و میتوانند از زاویههای گوناگون در تفسیر آیات، بشر را یاری کنند. این پژوهش، بر آن است که با گونهشناسی روایات تفسیری، کارکردهای مختلف آنها را نشان دهد. سؤال اصلی پژوهش این است که روایات تفسیری سورۀ طور، چه نوع ارتباطی با آیات این سوره دارند و چه آموزههای هدایتی از آنها قابل استخراج است؟ از این رو، روایات تفسیری سورۀ طور با استفاده از منابع مختلف تفاسیر روایی، منبعیابی و گردآوری شده و با گونهشناسی آنها، نوع ارتباط روایات با آیات این سوره بیان و پس از آن، آموزههای هدایتی این روایات تبیین گردید. از گونهشناسی روایات تفسیری ناظر بر آیات سورۀ طور، این نتیجه حاصل شد که بیشترین گونههای این روایات، تفسیر باطنی، تفسیر مفهومی، استناد به قرآن، تفسیر مصداقی، تفسیر لفظی و تبیین اشارات و تفسیر قرآن بدون اشاره به آیهای خاص بوده است و با بررسی آموزههای روایات این سوره، به دست آمد که بیشترین آموزهها مربوط به تشویق به تدبر در قرآن و عالم خلقت، تبیین جایگاه بیتالمعمور، تشویق به بهرهوری از سحرگاهان، تبیین جایگاه ولایت و امامت اهلبیت(ع)، لزوم اطاعت از ایشان و جسمانی بودن معاد است.
کلیدواژههای مقاله :گونهشناسی روایات، آموزههای هدایتی، روایات تفسیری، کارکردهای روایات، سوره طور