خود است؟ ميرزاى اصفهانى با استناد به اين آيات و نيز آيات و روايات ديگر در اين زمينه، معروف خداوند و رسيدن به حضور پروردگار بلندمرتبه را بهواسطه تذكار رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله ، گواهى روشن بر رسالت آن حضرت مىداند. ايشان در باب يازدهم كتاب ابوابالهدى، عالمان و محدّثان و فقيهان را بهواسطه هدايت خداوند و معرفتبخشى او، هدايتيافته معرّفى و از ايشان با صفت مروّجان علوم ائمّه عليهم السلام ياد مىكند و آنان را بهجهت تمسّك به ريسمان ولايت ائمّه معصومين عليهم السلام بزرگ مىدارد؛ چرا كه علىرغم آگاهى كامل از علوم بشرى در پى گفتههاى فلاسفه و عرفا نرفتهاند، بلكه تعارض و تضادّ اعتقادات آنان را با معارف وحيانى و مخالفت خويش را با باورهايشان آشكار ساختهاند و در مقابل، براى حفظ علوم و معارف الهى و ترويج و انتشار آن كوشيدهاند. بهاعتقاد نويسنده كتاب ابواب الهدى، خداوند نيز با شناساندن خود و تعاليم رسالت پيامبرش صلى اللَّه عليه و آله به مردم، به حقّانيّت اين معارف و راستى گفتار پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله گواهى داده است! ايشان در ادامه مىنويسد:
اهل ايمان، اختلاف حالات قلب خود را در درجات معارف، بهعيان ديده و دريافتهاند كه آنچه از معارف به قلبشان وارد مىشود فعل خود آنها نيست؛ چرا كه معروف خداوند... در قدرت بشر نيست، بلكه نيازمند لطف خداوند است. پس يافتند اين حقيقت و ديدار آن، عين شهادتِ حقّ [ متعال] بر راستى پيامبرش صلى اللَّه عليه و آله و گواه آن است كه او فرستاده و رسول خداست...
يافتن پروردگار، عين برگزيدن بندگان [ مؤمن] توسّط خداوند براى مقرّب ساختن آنها به سوى خويش و عين تقرّب جستن آنان به اوست و رسيدن به اين شرافت و قرب - كه از طريق پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و ائمّه عليهم السلام حاصل مىشود - گواهى خداوند متعال بر راستى حقّانيّت و قرب پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و ائمّه عليهم السلام است و اين همان قول خداوند متعال است: (قُلْ أيُّ شَيْءٍ أكْبَرُ شَهَادَةً قُل اللَّهُ شَهيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُم؛ بگو گواهى چه كسى از همه برتر است؟ بگو خدا ميان من و شما گواه است.)