21. «إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاياتِ اللّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ يَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ»

روض الجنان: عبداللّه مسعود روايت كرد از رسول عليه‏السلام كه او گفت: بئسَ الْقوم قَوْم
يَقْتُلُونَ الَّذينَ يَأمُرُونَ بالْقِسْطِ مِنَ النّاسِ، بئْسَ الْقَوم قَوْمٌ لا يَأْمُرُونَ بالْمَعْرُوفِ ولا يَنهَوْنَ عَنِ الْمُنْكر* بِئْسَ القَوْ قَوْمٌ يَمْشِى الْمُؤْمِنُ بَيْنَهُمْ بِالتَّقيَّةِ؛ بد قومى باشند قومى كه كسى را كه امر معروف كند و نهى منكر بكشند، و بدقومى باشند كه امر معروف و نهى منكر نكنند، و بد قومى باشند كه مؤمن در ميان ايشان به تقيّه زندگانى كند. ^۱
601. علامه شعرانى: خداوند پيغمبران را فرمود تا حقوق يكايك بندگان خدا را ثابت و محقق سازند و جابران را از ظلم و تعدّى به حقوق افراد مردم باز دارند و استقلال فرد را محترم شمارند. جابران از اين گونه احكام كه قدرت آنان را محدود مى‏سازد راضى نبودند، آمران به معروف و ناهيان از منكر را مى‏كشتند. ^۲

18. «شَهِدَ اللّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ ...»

روض الجنان:... خبر ششم، رسول عليه‏السلام گفت: دو فرشته در هوا به يكديگر رسيدند، يكى ديگرى را گفت: از كجا مى‏آيى؟ گفت: از بر بنده عاصى، كه امروز هم روز معصيت مى‏كرد و خداى را مى‏آزرد... . آن فرشته ديگر گفت: و عجب آن است كه من براتى به نام او از آتش دوزخ به زمين مى‏برم... . گفت چون تو بيامدى، او «آية الشهادة» بخواند، خداى تعالى گفت: من گناه و معصيتش در كار ايمان و معرفتش كردم. ^۱
597. علامه شعرانى: فضل اين آيت براى ايمان و معرفت است. ^۲روض الجنان:... و چون ذكر علما كنند انگشت كهتر به تو مهتر بخسبانند. ^۳
598. علامه شعرانى: بخسبانند يعنى بخوابانند چون در شماره انگشتها را به كف دست مى‏خوابانند اول انگشت خِنصِر پس از آن بنصر به ترتيب و آنكه اول به نظر مى‏آيد كسى است كه در علم كامل‏تر باشد. و خِنصِر را هنگام ذكر نام او مى‏خوابانند. ^۴
روض الجنان: صادق عليه‏السلام خايه مرغى بخواست و بر دست نهاد و گفت: اين حِصنى است مُصَهرَجْ* اندرون او پوستكى است تُنُك، در او دو مايع چون زرو سيم گداخته، آنگه شكافته شود از صورتى چون طاووس، چيزى دگر در او شد جز آنكه مى‏دانى؟ گفت: نه. گفت: اين دليل است بر حَدَث عالم. ^۵ **
599. علامه شعرانى: * يعنى به صاروج اندوده و اكنون هم در تجزيه معلوم كرده‏اند پوست تخم مرغ اصلاً آهك است. ^۶
600. ** اگر گويى: چون طاووس از تخم بيرون مى‏آيد دليل آن نيست كه عالم حادث است چون شايد هميشه جهان برپا بود و هميشه طاووس از تخم مى‏آمده است، گوييم: امام عليه‏السلام از حكم و مصالح و زيبايى و جمال طاووس و ساير مرغان استدلال فرمود كه صانع حكيم (جلّت قدرته) خالق آنها است نه طبيعت بى‏شعور و حدوث عالم فرمود. و مراد اثبات خداوند است؛ چون در عرف مردم ملازمه است ميان حدوث عالم و اثبات خدا و قِدَم عالم و نفى وجود حق. ^۷