85 . «فَأَثابَهُمُ اللّهُ بِما قالُوا...»

روض الجنان: ... «بِما قالُوا» ، «ما» مصدرى است، أىْ اَثابَهُمُ اللّه بِقَوْلِهِمْ، «هُمْ» در محل مفعول اوّل است. ^۱
1125. علامه شعرانى: يعنى هم در فعل اثابهم نه در قولهم. ^۲
روض الجنان: عِكرِمه روايت كرد از عبداللهِ عبّاس كه گفت: مردى نزديك رسول آمد و گفت: يا رسول اللّه! من دوش، پاره‏اى گوشت بخوردم در ميانه شب مرا انتشار رنجه داشت، من گوشت بر خويشتن حرام كردم. ^۳
1126. علامه شعرانى: [انتشار] يعنى شهوت. ^۴

89 . «لا يُؤاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ فَكَفّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ...»

روض الجنان: طارَقْتُ النَّعْلَ. ^۵
1127. علامه شعرانى: «طارَقَ نَعلَيْه» يعنى يكى را روى ديگرى پوشيد. ^۶
روض الجنان:... امّا چون گويد: اَقْسَمْتُ اَوْ اُقْسِمُ اَوْ حَلَفْتُ يا چيزى كه لفظ سوگند باشد آنگه گويد من اين سوگند نخواستم او را بر آن تصديق كنند و آنچه ميان او و خدا باشد خداى با او كند آنچه از او داند. ^۷1128. علامه شعرانى: اين حكم در آن سوگند است كه با حقوق دنيوى مردم مربوط نباشد، مانند سوگند در عبادات. اما در دعاوى و نزد قاضى چون سوگند خورد ادعاى خلاف ظاهر از او پذيرفته نيست. ^۸
روض الجنان: ظاهرستر. ^۹
1129. علامه شعرانى: ظاهرالصلاح. ^۱۰
روض الجنان:... و ابو حنيفه و اصحابش گفتند: كفّاره را سبب وجوب، حِنْث است تا حِنْث نباشد واجب نبود و فرق نكرد بينَ المالِ و النَّفس، و در زكات رواست كه پيش از آنكه واجب شود بدهند و در كفّاره روا نيست، و مالك در زكات روا نداشت. ^۱۱
1130. علامه شعرانى: در زكات برخلاف قاعده مستثنى است فقط در ماه دوازدهم كه هنوز سال تمام نشده زكات انعام و غلات را پيش از وجوب بدهند و در ساير واجبات شرعيه پيش از سبب كافى نيست. ^۱۲