225
تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1

بى ديدگى: نابينايى:
عبداللّه ام مكتوم و عبداللّه بن جحش نزديك رسول آمدند و ايشان نابينا بودند، گفتند: يا رسول اللّه ! خداى تعالى بندگان را جهاد فرمود و ترغيب كرد و احوال ما از بى ديدگى اين است كه تو مى دانى و ما را آرزوى جهاد است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 30). ۱
بيران ۲ : ويران.
و از همه بدتر آن است كه خداى تعالى در كتاب ما بر پيغامبر ما انزله كرد كه بيت المقدس بيران شود بر دست مردى كه او را بخت النصر گويند در فلان وقت (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 164). ۳
مثال ديگر:
«و سعى كنند در خراب و بيرانى آن» (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 187). ۴
مثال ديگر:
روايت كرده از عبداللّه عباس كه گفت: چون خانه خداى بيران كردند، به اساس ابراهيم عليه السلام رسيدند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 202). ۵

1.روض الجنان، ج ۶، ص ۷۴ .

2.در كتاب ترجمه و قصه هاى قرآن مبتنى بر تفسير ابوبكر عتيق نيشابورى، همه جا حرف «ب» به «و» بدل مى شود؛ مثال: «و برداشتيم زَور سر شما كوه را. پس وَر گشتيد شما از پس آن». (ص ۱۱، آيه ۶۳ ـ ۶۴، چاپ تهران، ۱۳۳۸، كلماتى نظير: وخشودن به جاى بخشودن، (ص ۱۸، آيه ۱۰۵، نيمه اول)، ويداد گر به جاى بيدادگر (ص ۱۹، آيه ۱۱۴، نيمه اول)، ميودا به جاى ميابدا (ص ۳۲، آيه ۱۳۲، نيمه اول)، راه ياويد به جاى راه يابيد (ص ۲۳، آيه ۱۳۵، نيمه اول)، ويزارى به جاى بيزارى (ص ۲۸، آيه ۱۶۷، نيمه اول) و جز آنها فراوان در اين كتاب به چشم مى خورد. ر.ك: نسخه چاپى اى كه به سعى و اهتمام استادان ارجمند آقايان: دكتر يحيى مهدوى و دكتر مهدى بيانى در سال ۱۳۳۸ چاپ گرديد.

3.روض الجنان، ج ۲، ص ۶۶.

4.همان، ج ۲، ص ۱۲۱.

5.همان، ج ۲، ص ۱۵۸.


تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
224

و در بهينه ايّام اختلاف كردند. جهودان شنبه گفتند، وترسايان يكشنبه. خداى تعالى مؤمنان را هدايت كرد به روز آدينه (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 351). ۱
مثال ديگر:
و بهينه هر كس كه او را رها كنم و آن على بن ابى طالب است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 547). ۲
مثال ديگر:
بهينه اقوال آن است كه فى بيوت صفتها كذا (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 4، ص 45). ۳
بينبازيدن: پر كردن.
بفرمايد تا چاله بكنند و مرد را در آنجا كنند تا كمر بست واگر زن باشد تا به سينه و به خاك پيرامن ايشان بينبازند و استوار كنند (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 4، ص 9). ۴
بيختن: پيچيدن.
گفت: با عبداللّه عباس بودم در راه حج. چون فرود آمديم، او بيامد و تعهد شترى مى كرد. در ميانه دنبال شتر را به دست گرفت و مى بيخت؛ چنان كه عادت رجال باشد (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 1، ص 321). ۵
بيدادكاران: ستمكاران؛ (بيداد كردن، ظلم كردن، ستم كردن).
و اين جزا و پاداشت بيدادكاران است (تفسير ابوالفتوح رازى، ج 2، ص 137). ۶

1.روض الجنان، ج ۳، ص ۱۸۱.

2.همان، ج ۴، ص ۲۸۳.

3.همان، ج ۱۴، ص ۱۵۱.

4.همان، ج ۱۴، ص ۷۸.

5.همان، ج ۳، ص ۱۰۸.

6.همان، ج ۶، ص ۳۴۲.

  • نام منبع :
    تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي ج1
    سایر پدیدآورندگان :
    زماني نژاد، علي اكبر
    تعداد جلد :
    2
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1384
    نوبت چاپ :
    اوّل
تعداد بازدید : 146505
صفحه از 504
پرینت  ارسال به