۳۶۴.كُلُّ مَعرُوفٍ صَدَقَةٌ وَما وَقَى بِهِ المَرءُ عِرضَهُ كُتِبَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ وَما أَنفَقَ المُؤمِنُ مِن نَفَقَةٍ فَعَلَى اللّه ِ خَلَفُها ضامِناً إِلاّ ما كانَ مِن نَفَقَةٍ فِي بُنيانٍ أَو مَعصِيَةٍ.

۰.ترجمه: هر معروفى وصلتى صدقه باشد و هر چه مرد به آن عرض خود صيانت كند او را به آن صدقه بنويسند و هر نفقه كه كند خداى تعالى ضمان كند كه عوض باز دهد الاّ آنچه در بنيانى بدهد يا در معصيتى.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱
، ج 1، ص 363؛ جامع الصغير، ج 2، ص 80 با تغييرى)

۳۶۵.كُلُّ مَولُودٍ يُولَدُ عَلَى الفِطرَةِ فَأَبَواهُ يُهَوِّدَانِهُ وَيُنَصِّرانِهُ.

۰.ترجمه: هر مولود كه زايد بر فطرة اسلام زايد مادر و پدر او را يا جهود يا ترسا كنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 214)

در مجلّد سوم تفسير ابوالفتوح اين حديث مجدّداً در صفحات 12 و 367 به مناسباتى آمده فقط در آخر حديث «و يُمَجِّسانِهُ» افزوده شده.
در جلد سوم تفسير ابوالفتوح، صفحه 258 بار ديگر اين حديث ديده مى شود منتها با افزايشى به اين شرح: «... كَما تُنْتِجُ البَهِيْمَةُ هَلْ تَجِدُوْنَ فِيْها مِنْ جَدْعَاءَ».
در ترجمه تمام حديث چنين ضبط شده: هر مولد و فرزند كه زايد بر فطرة اسلام زايد پدر و مادر او را جهود و ترسا و گبر كنند چنانكه بهيمه بچه كه زايد گوش بريده نباشد خداوند گوش ببرد.
در جلد پنجم تفسير ابوالفتوح، صفحه 336 حديث را عيناً به صورتى كه در مجلّد دوم آمده، آورده منتها ترجمه آن چنين ضبط شده: «هر كودك كه زايند به فطرت و خلقت زايند و گفتند بر فطرت اسلام زايد، مادر و پدر او را جهود و ترسا و گبر
بكنند».
اين حديث در مجلّد دوم، صفحه 80 جامع الصغير آمده و نيز با اندك اختلاف در مآخذ زير ضبط شده: «بخارى، ج 2، ص 89؛ و ج 6 ص 19؛ و ج 7، ص 197؛ عينى، ج 4، ص 195؛ و ج 9، ص 90؛ و ج 11، ص 7؛ عسقلانى، ج 3، ص 186؛ و ج 8، ص 394؛ و ج 11، ص 432؛ قسطلانى، ج 2، ص 544؛ و ج 7، ص 343، ج 9، ص 417»

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 13)

۳۵۸.كَرَمُ الرَّجُلِ دِينُهُ وَمُرُوءَتُهُ تَقواهُ وَأَصلُهُ عَقلُهُ وَحَسَبُهُ خُلقُهُ.

۰.ترجمه: كرم مرد دين اوست و مروة او پرهيزكارى او واصل او عقل اوست و حَسب او خوىِ نيكوى او.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 127؛ جامع الصغير، ج 2، ص 77 با تغييرى)

۳۵۹.كَفى بِالسَّلامَةِ داءً.

۰.ترجمه: درد تندرستى بس است.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 2، ص 654؛ جامع الصغير، ج 2، ص 77)

۳۶۰.كَلاّ أَيمانُ الرُّماةِ لَغوٌ لا كَفّارَةَ فِيها.

۰.ترجمه: سوگند تيراندازان لغو باشد در او كفّاره نبود.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 1، ص 380)

۳۶۱.كُلُّ أَمرٍ ذِي بالٍ لَم يُبدَءِ فِيهِ بِبِسمِ اللّه ِ فَهُوَ أَبتَرُ.

۰.ترجمه: هر كارى كه آن را قدر و منزلتى باشد ابتداء آن كار نه بنام او كنند آن كار اَبتر و بريده باشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 1، ص 20؛ جامع الصغير، ج 2، ص 78)

۳۶۲.كَلِمَةُ الحِكمَةِ ضالَّةُ كُلِّ حَكِيمٍ.

۰.[ ترجمه: كلمه حكمت آميز گم شده هر حكيمى است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 1، ص 473)

۳۶۳.كُلُّ مُسكِرٍ حَرامٌ أَوَّلُهُ وَآخِرُهُ.

۰.[ ترجمه: هر مسكر و مست كننده اى حرام است، آغازش و پايانش. ]

(تفسير
ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 1، ص 363؛ جامع الصغير، ج 2، ص 80 با تغييرى)