۳۷۹.لا تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ وَلا لِذِي مُرَّةٍ سَوِيٍّ.
۰.ترجمه: صدقه حلال نباشد هيچ توانگر را و نه هيچ قوى تن درست را.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 5، ص 173)
۳۸۰.لا تَحلِفُوا بِآبائِكُم.
۰.ترجمه: سوگند مخوريد به پدرانتان.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 1، ص 716)
۳۸۱.لا تَرُدُّوا السّائِلَ وَلَو بِظِلفٍ مُحرَقاً.
۰.ترجمه: سائل را رَدْ مكنيد و اگر بسُم گوسفند سوخته باشد.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳
، ج 1، ص 267)
۳۸۲.لا تَزالُ المَسئَلَةُ بِالعَبدِ حَتّى يَلقَى اللّه َ وَما فِي وَجهِهِ مُضغَةُ لَحمٍ.
۰.ترجمه: سؤال، بنده را بجائى آرد كه چون با پيش خداى شود بر روى او هيچ گوشت نبود.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 1، ص 479)
۳۸۳.لا تُزَوِّجَنَّ عَجُوزاً وَلا عاقِراً فَإِنِّي مُكاثِرٌ بِكُم يَومَ القِيامَةِ.
۰.ترجمه: زن پير بزنى مكن و نازاينده كه من بكثرت شما فخر آرم روز قيامت.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 4، ص 35)
۳۸۴.لا تُسافِرُوا فِي القُرآنِ إِلى أَرضِ العَدُوِّ.
۰.[ ترجمه: قرآن را در مسافرت به همراه خود به سرزمين دشمن نبريد.]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۶ ، ج 5، ص 235)
۳۸۵.لا تَسُبُّوا أَصحابِي فَإِنَّهُم أَسلَمُوا طَوعاً وَأَسلَمَ النّاسُ مِن خَوفِ سُيُوفِهِم.
۰.ترجمه: اصحاب مرا دشنام مدهيد كه ايشان بطوع و رغبت ايمان آوردند مردمان
ديگر از بيم شمشير ايشان.
