(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 3، ص 493)

۱۳۲۴.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«چون خداى تعالى بنده را دوست دارد جبرئيل را، گويد من فلان را دوست دارم؛ تو نيز او را دوست بدار. جبرئيل او را دوست شود. آن گه جبرئيل در آسمان ها ندا كند و گويد: خداى تعالى فلان را دوست مى دارد. او را نيز دوست داريد. اهل آسمان ها او را دوست گيرند. آن گه محبّت او در زمين افكند تا اهل زمين او را دوستدار شوند و هر كس دشمن دارد، با او مانند اين معامله كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 3، ص 493)

۱۳۲۵.روايت است از ابو هريره كه رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى طه و يس خواند پيش از خلق آدم به دو هزار سال. چون فرشتگان بشنيدند، گفتند: خنُك امّتى را كه اين به ايشان فرستد و خُنك زبانى كه به اين لغت سخن گويد و خنُك شكمى كه حامل اين باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 3، ص 493)

۱۳۲۶.حسن بصرى گفت رسول عليه السلام گفت:«اهل بهشت از قرآن هيچ نخوانند، الاّ طه و يس».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 3، ص 493)

۱۳۲۷.زِرّ بن حُبيش روايت كند از أُبَىِّ كعب از رسول عليه السلام كه گفت:«هر كه او سوره انبياء بخواند، خداى تعالى روز قيامت شمار او آسان كند و هر پيغمبر كه در قرآن ذكر ايشان هست، بر او سلام كنند و دست در دست او نهند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 3، ص 532)

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 3، ص 490)

۱۳۲۲.ابو وائل روايت كرد از عبداللّه مسعود كه او گفت از رسول عليه السلام شنيدم كه مى گفت اصحابش را روزى:«أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَتَّخِذَ كُلَّ صَباحٍ وَمَسَاءَ عِنْدَاللّه ِ عَهْداً؟ گفت: آيا نتواند از شما كه بامدادى و شبانگاهى به نزديك خداى تعالى عهدى گيرد؟»
گفتند: چگونه؟
گفت: «هر بامداد و شبانگاه بگويد: «اللّهمّ فاطر السماوات والأرض عالم الغيب و الشهادة إنّي أعهد إليك في الحيوة الدنيا بأنّي أشهد أن لا إله إلاّ أنت وحدك لا شريك لك وأنّ محمّداً عبدك ورسولك وأنّك إن تكلنى إلى نفسي تُقَرِّبني من الشرّ وتباعدني من الخير وانّي لا أَثِقُ إلاّ برحمتك فاجعل لى عندك عهداً تُوَفِّيَنَّهُ يوم القيامة إنّك لا تُخلِفُ الميعاد.
چون اين بگويد، مهرى بر او نهند و در زير عرش بنهند. چون روز قيامت باشد، منادى ندا كند: أَيْنَ الَّذِيْنَ لَهُمْ عِنْدَ اللّه ِ عَهْدٌ؛ كجايند آنان كه به نزديك خداى عهد دارند و ايشان را به بهشت برند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 3، ص 91)

۱۳۲۳.ابو اسحاق الشعبى روايت كرد از براء بن عازب كه او گفت:آيه ^۳ در شأن
اميرالمؤمنين عليه السلام آمد كه يك روز رسول عليه السلام او را گفت: «يا على! بگو: اللّهم اجعل لي عندك عهداً واجعل لي في صدور المؤمنين مودّا؛ بار خدايا! مرا نزديك تو عهدى بكن و مرا در دل مؤمنان دوستى كن».
خداى تعالى اين آيت فرستاد.