۱۴۵۸.ابوهريره روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«خداى تعالى گفت با درياى شام كه من تو را بيافريدم و آيت بسيار كردم و مرا بندگانى باشند كه در تو نشينند با تسبيح و تهليل و تحميد. با ايشان چه خواهى كردن؟ گفت: غرقه كنم ايشان را. حق تعالى گفت: لاجرم بأس و شدّت تو در پيرامن تو كنم و ايشان را بر پشت تو نشانم و بگذرانم. و درياى يمن را گفت: يا دريا! من تو را بيافريدم و آيت بسيار كردم و بندگانى را به تو آرم كه تسبيح و تهليل من كنند. تو با ايشان چه خواهى كردن؟ گفت: من نيز با ايشان تسبيح و تهليل و تكبير و تحميد كنم. حق تعالى گفت: لاجرم تو را تفضيل نهم بر درياهاى ديگر به حلى بسيار و گوشت تازه».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 386)

۱۴۵۹.زهرى روايت كرد باسنادش از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«سابقان آنان اند كه بى حساب به بهشت شوند و مقتصدان آنان اند كه ايشان را حساب آسان كنند و ظالمان آنان اند كه ايشان را بدارند تا عرق لجام بر دهن ايشان كند. خداى تعالى به رحمت دريابد ايشان را و ايشان آنان اند كه گويند: «الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ»^۲ ».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 4، ص 390 ـ 391)

1460. اسامة بن زيد روايت كند از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت در وقتى كه او را پرسيدند از اين آيت ⁴ ، گفت: «جمله اهل بهشت اند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 4، ص 392)

۱۴۶۱.عمر بن خطاب گفت:رسول عليه السلام را از اين آيه پرسيدند، گفت: «سابق ما سابق است، و مقتصد ما ناجى، و ظالم ما مغفور له».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 4، ص 392)

۱۴۶۲.ابوهريره روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«اگر حلى كمتر كس از اهل
بهشت برابر كنند به جمله حلّى اهل دنيا، حلى او بيشتر باشد از حلّى اهل دنيا».

۱۴۵۴.ابن شهاب روايت كند از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«يك روز جبرئيل را گفتم كه مرا مى بايد كه تو را بينم؛ چنان كه در آسمان مى باشى. گفت: يا رسول اللّه ! طاقت ندارى. گفت: مرا مى بايد تا بينم».
جبرئيل عليه السلام پرها افراخت.
رسول صلى الله عليه و آله گفت: «سبحان اللّه نپنداشتم كه خداى به اين شكل و عظمت خلقى آفريده. جبرئيل گفت: اگر تو اسرافيل را بينى و او را دوازده پر است يك پر مشرق دارد و يك پر مغرب و عرش بر دوش نهاده است و اوقاتى متضايل و حقير شود، عظمت خداى را تا به مانند صعوه گردد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 382)

۱۴۵۵.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«خطّ نيكو حق را روشنى بيفزايد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 4، ص 382)

۱۴۵۶.ابورزين گفت:رسول صلى الله عليه و آله را گفتم: خداى تعالى خلقان را چگونه زنده كند؟
گفت: «به هيچ زمين خشك قحط ناك گذشته باشى كه درو هيچ نبات نبينى و پس از آن بينى سبز شده؟»
گفتم: آرى.
گفت: «خداى تعالى مردگان را چنين زنده كند و اين آيت اوست در خلقانش».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 4، ص 384)

۱۴۵۷.ابوهريره روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«هو قول الرجل: سبحان اللّه و الحمد للّه ولا إله الاّ اللّه واللّه اكبر. چون بنده اى اين كلمات بگويد، فرشته بيايد و كلمات بر آسمان برد و به آن خداى را تحيّت كند و چون عمل صالح به آن يار نباشد، ازو قبول نكند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 4، ص 384)