(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 5، ص 248)
۱۶۲۱.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«اوّل چيزى كه از امّت من بردارند، خشوع باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 5، ص 249)
۱۶۲۲.ابو موسى الاشعرى روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه او را پرستارى باشد، او را شرع بياموزد و ادب نيكو بياموزد و آزادش بكند يا به زنى بكند، او را دو بار مزد باشد؛ و بنده كه اطاعت خداى دارد و طاعت سيّدش و حقّ خداى و حق خواجه اش بگزارد، او را دو مزد باشد؛ و مردى از اهل كتاب كه ايمان دارد به آنچه عيسى آرد و آنچه محمّد صلى الله عليه و آله آورد، او را دو مزد باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 5، ص 259)
۱۶۲۳.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه او سورة المجادلة بخواند، او را از جمله لشكر خداى بنويسند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 5، ص 259)
۱۶۲۴.جابر عبداللّه انصارى روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«خداى تعالى عالم را تفضيل داد بر شهيد به دو درجه و شهيد را تفضيل داد بر عابد به درجه و تفضيل داد قرآن را به ساير كلامها به چندان كه فضل خداست بر خلقان و فضل عالم بر ساير خلقان چندان است كه فضل من بر يكى از كمترين خلقان».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 5، ص 273)
۱۶۲۵.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كس را كه فرمان خداى به او رسد و او در طلب علم باشد، فرداى قيامت ميان او و ميان پيغمبران يك درجه بيشتر نباشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۶ ، ج 5، ص 273)
