دودستگی شيعيان امام كاظم (ع) و پيدايش فرقه «واقفیه» - صفحه 185

به نظر مى رسد كه تأثير اين ضدّ حمله ها، خيلى سريع به منصّه ظهور رسيد. گزارش شده كه عبدالرحمان بن حجّاج، ۱ رفاعة بن موسى اسدى، ۲ يونس بن يعقوب، ۳ جُمَيل بن درّاج، ۴ حمّاد بن عيسى جهنى، ۵ احمد بن محمّد البظنطى ۶ و حسن بن على الوشاء، ۷ در زمان امامت رضا(ع) واقفه را رها كردند و در زمره پيروان او درآمدند. ۸ عبداللّه بن مغيره ۹ و يزيد بن اشراق ۱۰ ادّعا كردند كه در نتيجه دعاهايشان، خودشان عقيده واقفى را رها كردند و امامت حقيقى رضا(ع) بر

1.او يكى از وكلاى برجسته كاظم و رضا(ع) بود. براى اطّلاعات بيشتر در مورد او، ر. ك: رجال النجاشى، ص ۱۶۵ ؛ اختيار معرفة الرجال، ص ۴۴۱ ـ ۴۴۲ ؛ الفهرست، الطوسى، ص ۱۸۰ ؛ الغيبة، الطوسى، ص ۲۱۰ ؛ قرب الإسناد، ص ۳۳۲.

2.رفاعه، يكى از ياران كاظم و صادق(ع) بود. او را در حديث با عنوان «ثقه» مى شناختند. او نويسنده كتابى درباره ارث(الفرائض) است. ر. ك: رجال النجاشى، ص ۱۱۹ ؛ تنقيح المقال، ج۱، زندگى نامه ش ۴۱۲۹.

3.او ابتدا فَطَحى مذهب بود و سپس به ياران كاظم(ع) پيوست. ر. ك: رجال النجاشى، ص۳۱۱.

4.جميل، يكى از شش فقيه معروفى بود كه در ميان شاگردان جوان صادق(ع) حضور داشتند (ر.ك: اختيار معرفة الرجال، ص ۳۷۵ و ۲۵۱ ـ ۲۵۲ ؛ رجال النجاشى، ص ۹۲).

5.حمّاد نيز يكى از شش فقيه معروفى بوده كه در ميان شاگردان جوان صادق(ع) حضور داشتند. او در سال ۲۰۹ق ۸۲۴ يا ۸۲۵م، در اثر بروز سيلى در مدينه از دنيا رفت (ر. ك: اختيار معرفة الرجال، ص ۳۷۵ و ۳۱۶ ـ ۳۱۷ ؛ رجال النجاشى، ص ۱۰۳.

6.احمد بظنطى، يكى از فقهاى برجسته در حلقه كاظم و رضا(ع) بود. براى ر. ك اطّلاعات بيشتر، اختيار معرفة الرجال، ص ۵۸۷ ؛ الفهرست، ابن النديم، ص ۲۲۰؛ رجال ابن داوود، ص ۳۸ ـ ۳۹؛ تنقيح المقال، ش ۴۶۷.

7.حسن وشّاء، يك امامى كوفى بود. او از جمله افرادى بود كه با رضا(ع) روابط نزديكى داشتند (ر. ك: رجال النجاشى، ص ۲۸ ـ ۲۹).

8.الغيبة، الطوسى، ص ۴۷ ؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ص ۳۳۶.

9.عبداللّه بن مغيره بجلى، يكى از فقهاى مشهور [مرتبط با ]كاظم(ع) بود. براى اطّلاع بيشتر، ر. ك: اختيار معرفة الرجال، ص ۵۵۶.

10.براى اطّلاع بيشتر، ر. ك: رجال النجاشى، ص ۳۲۴.

صفحه از 194