توحيد نيز پرداخته است.
آغاز: روى عن أحمد بن خالد عن إسماعيل بن مهران ... لما اُسرى النبى.

نسخه ها:

10417 . قم ، گلپايگانى: 65/30 ، آغاز: برابر نمونه ، تحريرى ، به خط مؤلف ، بدون تاريخ كتابت [فهرست گلپايگانى ، جديد].

1899 . شرح ديباچه شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد(فارسى)

از: محمد حسين اديب گرمرودى آذربايجانى (قرن 13 ق)

شرحى بر ديباچه شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد ، كه مؤلف آن را در سال 1276ق به دستور ناصر الدين شاه نگاشته است .

نسخه ها:

10418 . تهران ، دانشگاه تهران: 4099 ، از ديباچه افتادگى دارد ، شكسته نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 14ق ، رساله شانزدهم مجموعه ، «47 ـ 65» 19 برگ [فهرست دانشگاه تهران: 13/3078].

1900 . شرح ديباچه نهج البلاغه(فارسى)

از: مؤلف ناشناخته

شرح فارسى ديباچه نهج البلاغه «اما بعد حمد اللّه الذى جعل الحمد ثمنا لنعمائه» است ، كه سيد رضى انشاء نموده است .
انجام: غرض از تأليف اين احاديث شريفه آن بود كه كافه خلايق از او انتفاع يابند .

نسخه ها:

10419 . تهران ، دانشگاه تهران: 9521 ، انجام: برابر نمونه ، نسخ و نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 12ق ، رساله چهارم مجموعه ، «41پ ـ 43پ» 3 برگ [فهرست دانشگاه تهران: 17/392].

چهارم: چرا عقل اشرف كمالات بلكه اشرف مخلوقات شد؟
2 ـ در شرح حديث ابى سعيد خدرى از پيامبر صلى الله عليه و آله در فضيلت لا اله الا اللّه كه نخست مفردات الفاظ حديث را معنى كرده و سپس حديث را در هشت مقام و يك خاتمه شرح نموده است:
مقام اول: در تحقيق لفظ اللّه ؛
مقام دوم: در تركيب و افاده توحيد؛
مقام سوم: در سرّ كلمه توحيد؛
مقام چهارم: در اين كه لا اله الا اللّه با فضيلت ترين ذكرها است؛
مقام پنجم: ترتيب ثواب بر لا اله الا اللّه مشروط به شروطى است؛
مقام ششم: از جمله شروط اخلاص است؛
مقام هفتم: از جمله شروط ولايت است؛
مقام هشتم: از جمله شروط بر توحيد مردن است؛
خاتمه: در ذكر آنچه براى مؤلف در باب توحيد (هنگام مجاورت مكه) پيش آمده است.

نسخه ها:

10416 . قم ، آستان معصوميه (س): 96 ، نسخ ، بدون نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، رساله اول مجموعه ، 31 برگ [فهرست آستان معصوميه(س): 1/118].

1898 . شرح دو حديث(عربى)

از: مؤلف ناشناخته

شرح دو حديث است:
1 . حديث قرب النوافل: « . . . و انه ليتقرب إلى بالنافلة حتى أحبه فاذا أحببته كنت سمعه الذى يسمع به . . . الحديث» . ^۱
2 . قوله عليه السلام: «من قرأ قل هو اللّه أحد حين يأخذ مضجعه غفر اللّه له عز و جل ذنوب خمسين سنة» ^۲ . شارح در ضمن شرح اين حديث به تفسير سوره