220 ، نسخ ، اسد اللّه بن محمد كاظم خسبانى طالقانى ، 1246ق ، در حاشيه تصحيح شده و اوائل نسخه حواشى دارد ، در اول نسخه تملّك اردشيره با مهر بيضوى وى ، در آخر نسخه مهر مربعى كاتب «افوض امرى الى اللّه عبده اسد اللّه ».
جلد: تيماج قهوه اى مجدول با ترنج و سرترنج ، واقف: شيخ هادى اسكويى حائرى شوال1372 ، ثبت: 1403.
214 برگ ، 22 سطر ، 21×30 سم.
117 ، نسخ ، محمد حسن بن كربلايى عبد اللّه قاينى كلى ، پنجشنبه 21 رجب 1262ق ، در مايان مشهد ، خطبه شارح را ندارد ، نشانيها شنگرف ، در حاشيه تصحيح دارد ، با حواشى اندك به نقل از «سيد شريف» و «چلبى» ، در اول نسخه تملّكى است بدين عبارت: «قد تملّكت بعضه بالاستعواض وبعضه بالاستكتاب» با مهر بيضوى به سجع: «عزّ من قنع وذلّ من طمع 1262» ، و يادداشتى به تاريخ 1310ق.
جلد: تيماج مصنوعى قهوه اى با ترنج و سرترنج زرين ، دانش پژوه: ش 415 ص 477 ، واقف: آيت اللّه مرعشى نجفى 26/1/1342 ، ثبت: 3411.
171 برگ ، 28 سطر ، 17×30 سم.
713. [معاد] (عقائد شيخيه ـ فارسى)
از: محمد باقر بن محمد جعفر همدانى شيخى (م 1319ق)
رساله كوتاهى است پيرامون معاد كه حسب الامر استادش با استفاده از اخبار نگاشته و تأليف آن را در شب يك شنبه دهه ميانى صفر 1277 به انجام رسانده است. پس از اتمام رساله نظر استاد مؤلف درباره رساله درج شده است.
آغاز: حمدله. وصلى اللّه على محمد وآله الطيبين ... وبعد چون كه فرمايش فرمودند كه هر كس از مسأله معاد چيزى فهميده اعتقاد خود را بنويسد خواه عالم باشد يا عامى.
انجام: ومثل نسبت جسم مطلق به اين اجسام كه افلاك و عناصر باشند نيست چنان كه گذشت و السلام و صلى اللّه على محمد وآله ولعنة اللّه على اعدائهم.
