مناجات بنده با حقّ است و مشتمل برتعداد عطاياى كامله الهيّه است كه با حال قنوت ـ كه حال مناجات وانقطاع به حقّ است ـ تناسبى تامّ دارد و بعضى از مشايخ بزرگ رحمه الله بر آن تقريباً مواظبت داشت، دعاى «يا من أظهر الجميل» است كه از كنوز عرش است و تحفه حقّ براى رسول خداست و براى هر يك از فقرات آن فضايل و ثواب هاى بسيار است ؛ چنان كه در توحيد شيخ صدوق رحمه اللهاست... . ^۱

فصوص سليمانيّه «شرح دعاى اهل بيت المعمور»

فصوص سليمانيه شرحى است كه عالم بزرگوار سيّد ماجدبن محمّد بحرانى شيرازى اصفهانى رحمه الله بر اين دعا نگاشته و متن آن در اين جا تقديم مى گردد.
اين اثر را بحرانى در سال 1087ق و به اسم شاه سليمان صفوى نوشته است. ^۲
اين شرح بيشتر جنبه اخلاقى و عرفانى و صورت خطابى دارد تا خصوصيّت استدلالى و استنادى ، وليكن حاوى نكاتى بسيار ارزشمند درباره اين دعاست كه احياى آن را با ارزش و اهميّت ويژه اى توأم ساخته است.
در اين شرح تقريباً طريق دوّم اين دعا ـ كه قبلاً ذكر گرديد ـ اتّخاذ شده است.
مقدّمه اين اثر كه بيش از نصف آن را به خود اختصاص داده صرفاً وعظ و خطابه بوده و ارتباطى با دعاى مذكور ندارد.