قوّاده ۱ باشد ۲و على با تمام منزلتش كمتر از جولاهى ۳ باشد و به بىحميّتى تن در داده باشد؛ چنانكه مذهبِ اهلِ رفض است كه على را به همه عجزى و صفاتِ نقص و عصيان و بىهنرى و به مداهنه و نفاق منسوب كنند كه اين معنى با هيو ۴ جولاهه ۵ و مدوس ندّاف و زيرك پاسبان و فرّخ دربان و اسكنده ۶ مخنّث، بنشايد كردن ۷ كه دخترش بىرضاىِ وى ببرند و مىدارند و او تن مىزند ۸ و مىگويد: شما دانيد و مال و صِلات و ارزاق از عمر مىستاند. و گويد: جعفر صادق را از اين وصلت پرسيدند، گفت: «تلكَ ۹ فَرجٌ غَصَبوها». ۱۰ و هرگز دروغزنتر از رافضى هيچ كس نباشد.
امّا جوابِ اين فصلِ مطوّل برين وجه كه ايراد افتاده است، آن است كه: على بهتر نيست از مصطفى، و نه برابرِ مصطفى هست، و دخترِ على بهتر نيست از دخترِ مصطفى، و عمر به اتّفاق سنّيان بهتر است از عثمانِ عفّان، و شيعت انكار نكنند كه سيّد - عليه السلام - دو دختر به عثمان داد. پس چون آن روا باشد و بوده است، اين نيز روا باشد، و هر نقصان كه اينجا باشد آنجا باشد، و هر مصلحت كه آنجا بوده باشد، اينجا نيز در اين مناكحت بوده باشد. و مصطفى به فرمانِ خداىِ تعالى داد و على عالمتر نبود از مصطفى. تا اين فصل با آن فصل قياس مىكنند و مىدانند كه اين مصنّف ۱۱ بيشتر بهتان نهاده است برين طايفه و بيشتر دروغ گفته است.
1.كذا فى النسخ، پس تاى «قواده» براى مبالغه خواهد بود، چنان كه در علامه.
2.صفحه «۲۵۹» چاپ قديم
3.جولاه بر وزن روباه، بافنده را گويند.
4.ح: «خير». د «خبر».
5.در آنندراج گفته: «جولا و جولاهك و جولاهه و جولاه همه به معنى بافنده است».
6.م - ح - د: «اسكندر».
7.يعنى اين عمل را به ايشان نسبت نمىتوان داد تا چه رسد به أمير المؤمنين عليه السلام.
8.در برهان گفته: «تن زدن بازاى هوز بر وزن كرگدن، به معنى خاموش بودن و خاموش شدن و صبر و تحمل كردن و آسودن باشد. و تنزن و تنزده، خاموششونده كه فاعل است، و به معنى امر هم هست يعنى: خاموش باش، و تن زند، يعنى خاموش شود».
9.در نسخ: «ذلك» و به قرينه «ها» در «غصبوها» كه در همه نسخ چنين است، تصحيح شد.
10.مراجعه شود به: الكافي، ج ۵، ص ۳۴۶، ح ۱.
11.ع - ث: «مىكند و مىداند كه اين مصنف». ح - د: «اين فصل با آن فصل قياس كند و بداند اين مصنف كه».