شبهت بنماند در مذهب و قرار و قاعدتِ ايشان، و روزِ قيامت به ضرورت پديد آيد كه صادقْ كدام است و كاذب كدام، مُحقّ كدام است و مُبْطِل كدام، «كَلاّ سَيَعْلَمُونَ * ثُمَّ كَلاّ سَيَعْلَمُونَ»۱.
سوف ترى إذا انجلى الغبارأَفرسٌ تحتك أَم حمار۲
و بحمد اللَّه به دنيا خود به دليل و حُجت، حقّ ظاهر است و باهر، و باطلْ ۳ مضمحلّ و پست.
[ 114 ]
[ نامها و زندگى نخستين دعوتگران اسماعيليه ]
[ دعوت زيد اهوازى در كوفه و پيوند او با قرامطه ]
[ دعوت ابو سعيد جنابى در بحرين به اسماعيلىگرى و الحاد ]
[ زكرياى اصفهانى مقتداى داعيان اسماعيليه در بحرين و قطيف ]
[ ابو طاهر جنابى و سرقت حجرالاسود ]
[ داعيان اسماعيلى مدعيان الوهيت و نبوت ]
[ حلاج از داعيان و واضعان الحاد و اسماعيليه ]
[ دعوت ابو حاتم رازى در رى و طبرستان و انحرافات او ]
[ ابو الحسن بستى و دعوت اسماعيليه و الحاد ]
[ قتل و غارت حاجيان توسط زكرياى زندمانى ]
[ دعوت محمد موبذى در نيشابور به اسماعيليه ]
[ انحرافات ابوسعيد ملك در دعوت به اسماعيليه در بخارا ]
[ فرقههاى انحرافى و ملاحده عهد غزنويان ]
[ دعوت حسن صباح در الموت و انحرافات و ترورهاى او ]
[ اعتقاد اسماعيليان مصر به هفت امام ]
[ محمد بن اسماعيل، امام اسماعيليه و رواج الحاد و باطنىگرى ]
[ ثبت و ضبط نسب سادات و علويان مصر و اشاره به بطلان نسب فاطميان ]
[ لقب و نسب ملحد و الحاد به اسماعيليه ]
[ القاب مختلف اسماعيليه ]
[ عدم رابطه شيعه و مناطق شيعى با اسماعيليه ]
فصلى ديگر مفرد بيان كرده شود بر سبيل ابتدا
در شرح أسامىِ واضعانِ الحاد و داعيكان ايشان كه از ابتداى حالت تا انتها در أطرافِ جهان خاستهاند، مستخرج از كتب و مصنّفاتِ سنّيان كه هر يك را نام و لقب و فعل چه بوده است، و اسامىِ آن مواضع كه ايشان خاستهاند تا اين مصنّف مجبّر احوالِ ايشان بداند و معلوم مجبّران شود كه ما از احوال آن ملاعين مدابر ۴۵بىخبر نباشيم و نقضِ كيشِ و قواعدِ نامحمودِ ايشان برين طايفه ۶ واجبتر است و از آنچه علماى شيعه ۷
1.آيه ۴ و ۵ سوره مباركه نبأ.
2.ميدانى در مجمع الأمثال گفته: سوف ترى و ينجلى الغبار
أفرس تحتك أم حمار
«يضرب لمن ينهى عن شيء فيأبى» مثلى معروف است و در مقامى به آن تمثيل مىشود كه طرف غافل از عاقبت كار است و وخامت آن را نمىداند، و بر لجاجت خود اصرار مىورزد و از نصيحت ناصحان اعراض مىكند؛ مانند قول اميرالمؤمنين عليه السلام كه فرموده: «رويداً يسفر الظلام». نهج البلاغه، الكتاب ۳۱؛ تحف العقول، ص ۷۷؛ كشف المحجّة، ص ۱۶۶؛ شرح نهج البلاغة، ابن أبي الحديد، ج ۱۶، ص ۹۰.
3.ح - د: «به قيامت باطل».
4.در آنندراج گفته: «مدبر به راى مهمله كمحسن، عربى است، پشتدهنده و سپس رونده، و ستور پشتريش، و خداوند پشتريش ستور، و در باد دبور در آينده. و به فتح باى موحده، پشتدادهشده؛ يعنى كسى كه دولت و بخت او را پشت داده باشد و از او برگشته باشد». و به نظرم مىآيد كه اين كلمه «مدابير» در اصل به ياى بعد از باء بوده است.
5.صفحه «۳۱۰» چاپ قديم
6.ح - د: «بر مجبره».
7.ح - د: «از آن كه بر علماى شيعه».