سخنى چند با خواننده
سلام و ريحان و روح و رحمةعليك و ممدود من الظّلّ سجسج
و يا أسفى ألّا تردّ تحيّةسوى أرج من طيب رمسك يأرج
ألا إنّما ناح الحمائم بعد ماثويت، و كانت قبل ذلك تهزج۱
(از رثاى ابن الرومى در سوك يحيى بن عمر علوى)
كتاب نقض موسوم به بعض مثالب النّواصب في نقض بعض فضائح الرَّوافض، تصنيف عبد الجليل قزوينى رازى كه در حدود سال 560 هجرى به رشته تحرير درآمده، يكى از مهمترين متون كلامى شيعه است كه به زبان پارسى نگاشته شده، و ردّى است بر كتاب بعض فضائح الرّوافض كه يكى از سنّيان رى بر ردّ شيعيان معاصر خود نوشته، و در آن اصول و فروع و افكار و كردار آنان را به باد استهزا و ناسزا گرفته بود.
اين كتاب علاوه بر جنبه دينى و كلامى، در ادبيات فارسى نيز از اهميت و امتياز خاصى برخوردار است. چه در آن تنها مسائل علم كلام مورد بررسى و تعمّق قرار نگرفته، بلكه بسيارى از امور زندگى مردم آن روزگار از زشت و زيبا و هنجار و ناهنجار منعكس شده است. اين كتاب در حقيقت آينهاى است از روش زندگانى و