مفهوم نبوّت در عهد عتيق و زبان عبرى با مقايسه در قرآن - صفحه 103

مى‌گويد كه افكار خود را به عنوان كلام و پيام الهى اعلام مى‌كنند، در حالى كه كلام خداوند بر ضد آنان است: «واى بر شما كه قوم من را گمراه مى‌كنيد. به بازوهايتان طلسم و جادو مى‌بنديد و دستار افسون به مردم مى‌فروشيد تا بتوانيد اختيار زندگى ديگران به دست بگيريد... از اين رو من به ضد سحر و جادوى شما هستم كه با آنها زندگى افراد قوم من را طلسم كرده‌ايد و مانند پرنده‌اى به دام انداخته‌ايد... ايشان ديگر در دام شما نخواهند بود تا بدانيد كه من خداوند هستم...» ۱.
در عهد عتيق، مى‌بينيم كه انبياى دروغين محكوم شده‌اند: «اينان كسانى هستند كه قوم را گمراه كرده و تنها براى افرادى كه به آنان پول دهند، با صداى بلند سلامتى مى‌طلبند، وليكن تاريكى شب آنها را فرو خواهد گرفت تا ديگر رويا نبينند...»، آنان از منافع سلاطين حفاظت مى‌كردند، ۲ «پادشاهان به آنان مى‌گفتند: براى ما نبوّت
نكنيد و حقيقت را نگوييد، سخنان دلپذير به ما بگوييد و روياهاى شيرين براى ما تعريف كنيد.» ۳
اين انبياء نام خدا را فراموش كرده‌اند و با دروغهاى خود كارى مى‌كنند تا مردم قوم اسرائيل، خدا را فراموش و رها كنند؛ آنان را به گناه كشانند و گمراه كنند؛ همانطور كه پدرانشان خدا را فراموش كرده و دنبال بت بعل رفتند. ۴۵
انبياى دروغين از خداوند دور هستند؛ حتى در خانه خدا نيز شرارت مى‌ورزند. از اين رو، راهى كه مى‌روند تاريك و لغزنده است و در آن لغزيده، خواهند افتاد؛ پس در زمان معين بر آنها بلا نازل خواهد شد و مجازات خواهند شد. ۶۷

1.حزقيال:۱۳ ۲۳ـ۱۷

2.. به عنوان نمونه قاصدى كه به دنبال ميكايا رفته بود به او گفت تمام انبياء (كه در واقع دروغين بودند)پيشگويى كردند كه پادشاه (اخاب) پيروزخواهد شد؛ پس تو نيز چنين پيشگويى كن. (پادشاهان :۲۲ ۱۳)

3.اشعيا:۳۰ ۱۰و۱۱

4.ارميا:۲۳ ۱۳

5.. انبياى سامره بسيار شرور بودند. آنها از سوى بت بعل پيام مى‌آورندو با اين كار اسرائيل را به گناهمى‌كشانند.

6.ارميا:۲۳ ۱۱و ۱۲

7.. كاهنان هم مانند انبياء از من دور هستند؛ حتّى در خانه من نيز شرارت مى‌ورزند. از اين‌رو، راهى كهمى‌روند تاريك و لغزنده خواهد بود و در آن لغزيده خواهند افتاد؛ پس در زمان معيّن بر آنها بلا نازل خواهمكرد و مجازاتشان خواهم نمود.

صفحه از 107