«روياهاى ايشان باطل است و پيشگويى‌هايشان دروغ. مى‌گويند كه پيغامشان از جانب خداوند است، در حالى كه خداوند ايشان را نفرستاده است و هرگز با آنان سخن نگفته است. با وجود اين انتظار دارند كه پيشگويى‌هايشان عملى شود» ^۱، «آنان از فكر خود رؤياهايى تعريف مى‌كنند و به دروغ مى‌گويند پيامهايشان از جانب خداوند است؛ حال آن كه خداوند حتى كلمه‌اى با آنان سخن نگفته است.» ^۲
حال، نبى كه جسارت كرده و به اسم خداوند سخن گفته است و يا به نام خدايان سخن گفته است خداوند از او متنفر است ^۳۴ و قطعا آن نبى به شمشير و
در جنگ يا قحطى نابود خواهد شد. خداوند در عهد عتيق، اشاره مى‌كند كه «من اين انبياى فريبكار را كه به نام من پيام مى‌آورند مجازات خواهم كرد؛ زيرا من به ايشان سخنى نگفته‌ام. آنها مى‌گويند كه نه جنگ مى‌شود نه قحطى، پس ايشان را در جنگ و قحطى هلاك خواهم ساخت.» ^۵ سزاى نبوّت دروغين اسيرى، تبعيد و دفن در سرزمين بيگانه خواهد بود. ^۶۷ اين افراد بايد كشته شوند،
چرا كه «هر پيامبرى كه به دروغ ادعا كند پيامش از جانب من است، خواهد مرد و هر پيامبرى كه ادعا كند پيامش از جانب خدايان ديگر است، بايد كشته شود.» ^۸
به اين افراد به عنوان مجازات بعد از مرگ «زهر و خوراك تلخ خورانده خواهد شد؛ چون باعث شده‌اند كه گناه در سراسر سرزمين اورشليم رواج يابد، بنابراين به سخنان اين انبياى دروغگو كه اميدهاى بيهوده مى‌دهند گوش ندهيد، چون سخنانشان پرداخته ذهنشان است نه از سوى خداوند.» ^۹