عفت مانع از گناه مىشود. او علم به گناه دارد و عواقب ارتكاب گناه را مىداند. نبى الهى هم در عمل و هم در ابلاغ و دريافت وحى معصوم است و منزه از هرگونه خطايى است. ۱
پيامبران نسبت به مردم دلسوز بودند و از گمراهى آنان اندوهناك بودند. آرزويشان هدايت تمامى مردم بود و در اين راه صبر و شكيبايى مىكردند. آنها نماد اخلاق و فضايل اخلاقى بودند، در برخورد با مردم همواره ادب را رعايت مىكردند، لحنشان در عين قاطعيّت عارى از الفاظ زشت و زننده بود، حتّى در برابر اهانتهاى سايرين الفاظ لغو بر زبان جارى نمىكردند. ۲
4ـ1ـ2) اوصاف انبياء در عهد عتيق
از مهمترين اوصاف انبياء، زندگى ساده و بىآلايش آنان است. پيامبران يهود در منازلى عادى مانند ديگران زندگى مىكردند ۳۴ ، از غذاهاى سادهاى كه
مردم به آنان مىدادند مىخوردند و خرقه پشمى و كمربند چرمى به تن مىكردند. گاهى علامتى بر پيشانى داشتند و آثار زخم در دستهايشان ديده مىشد؛ زخمهايى كه در هنگام دريافت وحى به خود مىزدند و حتى گاهى لباس تنشان پاره بود. ۵۶
انبياء براى اِحكام خداپرستى انصاف به خرج مىدادند، فروتن بودند، رحمت و شفقت داشتند ۷۸ خداوند دلى نرم و مهربان به آنان داده بود ۹۱۰
بىباك و شجاع بودند و از اثبات مأموريّت خود به پادشاهان، كشيشان، ثروتمندان و دشمنان ترسى نداشتند؛ از اينرو بسيار آزار مىديدند و سختى مىكشيدند. (Wigoder: 623)
1.صفايى، ص ۱۰۳ و ۱۰۴
2.نصرى، ص ۲۴۷ـ۲۹۱
3.سموئيل:۷ ۷۲
4.. به خانه خود در رامه برمىگشت و در آنجا به حلّ مشكلات بنىاسرائيل مىپرداخت.
5.سموئيل:۱۹ ۴۳
6.. او جامه خود را چاك زده، تمام آن روز تا شب برهنه افتاد...
7.ميكاه:۶ ۸
8.. آنچه او از ما مىخواهد اين است كه رحم و انصاف داشته باشيم و با كمال فروتنى احكامش را بهجاآوريم.
9.ارميا:۲۴ ۷
10.. به ايشان دلى خواهم داد كه مشتاق شناخت من باشد.
