مواجهه متكلّمان امامى با فلسفه در سده ششم هجرى‏ - صفحه 317

بدن هنگام حشر، به بيان ديدگاه خود پرداخته است:
الأجزاء بعد الموت تجمع و تؤلف لأخبار الصادق بذلك ... .۱
علّامه حلّى با يادآورى اتّفاق مسلمانان بر معاد جسمانى بر خلاف فيلسوفان، سخنان ابن نوبخت را شرح كرده است.۲
شيخ عبد الجليل رازى در دفاع از آموزه شيعى رجعت با اشاره به همسانى‏هاى رجعت با معاد، فلاسفه را منكران معاد معرفى مى‏كند:
و از مقدور بارى تعالى بديع داشتن احياى موتى غايت ضلالت و جهالت باشد كه به روزگار موسى و عيسى و عزير و ابراهيم كرده است، و قرآن به همه ناطق است اگر در عهد دولت فرزند و نايب مصطفى بكند دور نباشد نه از مقدور قادر الذّات، نه از حرمت سيّد السّادات. و انكار اين در مقدور خداى، انكار بعث و نشور قيامت باشد و خواجه را مبارك باد فلسفى‏اى. ۳

1.أنوار الملكوت، ص ۱۹۱.

2.عبارت وى اين است : اقول: اتفق المسلمون على إعادة الأجساد خلافاً للفلاسفة (همان جا).

3.نقض، ص ۲۷۱.

صفحه از 340