مصنّف ناصبى كه بر شيعه، تشنيع زده است به تهمت، مگر به انصاف تأمّلى بكند و بداند كه اصول و قواعد الحاد چه بوده است و ملحدان اوّل و آخر از كجا بوده‏اند. بحمدللَّه و منّه كه از اين ملعونان، نه قمى بوده است و نه كاشانى و نه آبه و نه رازى و نه ورامينى و نه از سارى و نه از ارم و نه از بلاد مازندران و از ديارى كه به شيعه اثنى عشريه معروف و منسوب است؛ بلكه همه از ولايات و نواحى و ديار مشبّهان و مجبّران بوده‏اند و دعوت بر اين وجه كرده‏اند كه بيان كرده شد و حوالت معرفت خداى به تقليد و تعليم و قول پيغمبر و معلّم صادق كرده‏اند و انكار دليل و حجّت و نظر و تفكّر كرده‏اند. ^۱
در اين باره بايد گفت كه آيا ابوحاتم رازى - كه به زعم مصنّف ملحد بوده - ، اهل رى نبوده است؟ و همچنين خود وى در كتاب اعلام النبوة، همشهرى خود زكرياى رازى را به الحاد متهم نموده است. در تاريخ اسماعيليه قرن چهارم نمى‏توان به اسماعيليان پرداخت و از ابو حاتم رازى ياد نكرد، در حالى كه نويسنده محترم، معتقد است كه هيچ يك از اينها اهل رازى نبوده‏اند. از سوى ديگر بايد به حسن صبّاح اشاره كرد. «حسن صبّاح در شهر قم - كه يكى از نخستين ماندگاه‏هاى اعراب در ايران و پايگاه شيعيان اثنى عشرى بود - به دنيا آمد. پدرش كه مذهب اثنى عشرى داشت، از شهر كوفه واقع در عراق به قم آمده بود».^۲

ه . ابراهيم برادر عبد اللَّه بن الحسن بود؟

نويسنده بعض فضائح الروافض افرادى از زيديان من جمله ابراهيم را به عنوان برادر عبد اللَّه بن الحسن نام مى‏برد كه ابراهيم در واقع، فرزند عبد اللَّه و برادر نفس زكيه است.^۳
قزوينى كه در ابعاد مختلف به نقض نويسنده مى‏پردازد، در اين جا هيچ اشاره‏اى به اين نكته نداشته كه ابراهيم، فرزند عبد اللَّه است و نه برادر او. عين عبارت قزوينى