پراكندگى جغرافياىِ جمعيتى شيعيان اماميه بر مبناى كتاب «نقض» - صفحه 49

نُه. سعد الملك سعد بن محمّد بن آوى: از ديگر وزيران آوه كه ائمّه و علما او را «صاحب» و «خداوند» نوشته و خواندند. ۱
ده. نقيب طاهر موسوى و خاندان سيّد نقيب جمال الدين شرف‏شاه الحسينى: از بزرگان و نقيبان آوه هستند كه فضل و رفعت آنان زبانزد است. ۲

4. رى‏

پشت عراق و روى خراسان رى است رى‏پشتى چه راست دارد و رويى چه نازنين!
شهررى در گوشه شمال خاورى ايالت جبال واقع است. نويسندگان عرب، هميشه آن را با الف و لام تعريف، به صورت «الرى» مى‏نوشتند و يونانيان آن را Rhages مى‏گفتند. ۳
رى، هم در عهد باستان و هم پس از آن در نزد فرق مذهبى، علمى و سياسى، از اهميت و اعتبار خاصى برخوردار بوده است. نامش در اوستا و تورات درج شده و به همين سبب، شهرى دينى و مقدّس به شمار مى‏رود. در حقيقت، منظور از رىِ ياد شده در تورات، اوستا و كتيبه بيستون، بخش رى قديم است. ۴
شهر كهن رى كه در قدمت با بابل و نينوا پهلو مى‏زند، به روزگار باستان، بزرگ‏ترين شهر ماد و در قرون نخستين اسلام، پس از بغداد از مهم‏ترين سرزمين‏ها به شمار مى‏آمد. ۵ اين شهر در قرن چهارم هجرى از بزرگ‏ترين مراكز چهارگانه ايالت جبال بوده است. ابن حوقل در سفرنامه خود اشاره مى‏كند كه پس از بغداد، آبادتر از رى شهرى در شرق نيست، جز آن‏كه نيشابور به وسعت از آن بيشتر و بزرگ‏تر است و مساحت شهررى، يك فرسخ و نيم در يك فرسخ و نيم است. ۶

1.نقض، ص ۲۱۹ - ۲۲۰.

2.همان، ص ۲۲۳ و ۲۲۶.

3.جغرافياى تاريخى سرزمين‏هاى خلافت شرقى، ص ۲۳۱.

4.پژوهشى در شاه‏نامه، ص ۵۹.

5.همان، ص ۷۵.

6.سفرنامه ابن حوقل، ص ۲۶۵ و ۲۶۹.

صفحه از 62