رفتارهاى شيعيان را تحت تأثير خود قرار داده است كه از ميانْ رفتن شعر و نام شاعران شيعى، نمونهاى از آن است.
3. با وجود رسميت داشتن و قدرت غلبه بىرقيب مذهب سنّت و حمايت سياسى از آن، كوششهاى علماى شيعه در راهاندازى و اداره و استفاده از مدارس و مساجد جامع و حوزههاى علميه، قابل توجّه است.
4. شيعيان در بحث و جدلهاى مذهبى، بسيار قوى و با دست پُر ظاهر مىشدهاند.
5. نويسنده بىنام و نشان كتاب بعض فضائح الروافض و ادّعاى او در اين كه از مذهب شيعه برگشته است، شائبه ساختگى بودن اين ادّعا را براى تضعيف روحيه شيعيان و روى آوردن به جنگ روانى پيش مىآورد.
6. ظاهراً طرح برخى مباحث و يا پرداختن بيش از حد به آنها، براى خود عبد الجليل، در محدوده خطّ قرمز بوده است، مثلاً وى از ماجراهاى فدك، سقيفه، شهادت محسن بن على و ... چندان بهرهبردارى نكرده است.
