تو را تکذيب کنند و اگر در پيش چشمانشان نباشي، غيبت تو را بکنند؛ سنت در ميان آنان بدعت است و بدعت، سنت است. صبور و حليم نزد ايشان حيلهگر و خيانتپيشه است و خائن به نزد ايشان حليم و صبور. مؤمن در ميان آنان مستضعف است و بدکار، بلندمرتبه... به همين جهت، خداوند بارش آسمان را در زمان مناسب بر ايشان حرام کرده و در زمان غيرمناسب باران ميبارد. و بدترينشان را بر ايشان مسلط گرداند تا عذابي سخت بر آنان وارد سازند. پسرانشان را ميکشند و زنانشان را زنده نگه ميدارند. خوبانشان دعا ميکنند، اما مستجاب نميشود.
و اينکه در برخي احاديث آمده است که منکر معروف ميشود و معروف به کار زشت بدل ميشود، اشاره به دگرگوني در ارزشها و جايگاهها و عادات است.
طبيعي است در مانند اين احوال انسانِ پايبندي که به نماز، روزه، ارزشها و عاداتش ملتزم است، مانند غريب باشد. پس نميخواهد از منزلش به قصد خيابان و ميان اجتماع و محل کار و درسش خارج شود تا هر چيزي را به صورتي غير از آنچه اسلام مقرر ساخته و براي آن دستوري نوشته، بيابد.
هيچ چيزي در مقابل اين لحظاتِ سخت نزد خداوند برتر و مقربتر از آن نيست که در برابر اين جريان مقاومت کند و خودش و خانوادهاش را از همراهي با آن نگهدارد. و براي چيرگي بر اين جريان با هدف تغيير آن و به راه صحيح در آوردن آن مبادرت ورزد. در اين حال، او چون صبر پيشهاي است که آتش گداخته در دست دارد.
عن رسولالله(: يأتي علي الناس زمان الصابر منهم علي دينه کالقابض علي الجمر؛ 1زماني بر مردم بيايد که صبرکنندة ايشان مانند کسي باشد که اخگري از آتش در دست گرفته است. و عن ابي سعيد الخدري، عن رسولالله(: يأتي علي الناس زمان الصابر منهم علي دينه له اجر خمسين منکم؛ 2
زماني بر مردم بيايد که صبر پيشهکنندة از ايشان بر دينش اجري پنجاه برابر شما داشته باشد.
اين اجر مضاعف (پنجاه برابر) براي کسي است که در برابر جريانها مقاومت به خرج دهد و تسليم آنها نشود و به وسيله آنها نابود نگردد... آنگاه است که پاداش او پنجاه برابر پاداش مردمي است که در فضاي اسلامي و فرهنگ اسلامي واقع شدهاند و حال او به هنگام صبر و مقاومت و تحمل شرايط دشوار مانند کسي است که آتش را با دست گرفته است.
اولاً، راه درست در رويارويي با اين شرايطِ دشوار آن است که مؤمنان خودشان با خودشان به وسيلة گردهماييهاي کوچک ميان خود مؤمنان و اهتمام به حضور در اجتماعات اسلامي مثبت مانند نماز جماعت و جمعه و مجالس دعا و مجامع مومنان و مجالسي که در مناسبتهاي مختلف براي اهلبيت( برگزار ميکنند، همگرايي ايجاد کنند... اين گردهماييهاي کوچک براي مؤمنان حفاظت در مقابل جايگاه اجتماعي فاسد را به دنبال دارد.
1.جامعالاخبار، ص۱۲۹ـ۱۳۰.
2.امالي الطوسي، ج۲، ص۹۹.