را به كم تر از يك درهم معنا مى كند. ۱
باب فضيلت نماز جماعت
راوى از امام صادق(ع) در مورد نمازگزارى كه فرادى نماز خوانده بعد به نماز جماعت برخورد كرده سؤال مى كند. امام(ع) مى فرمايد:
۰.يصلّى معهم و يجعلها الفريضة؛ با جماعت نماز بگزارد و نيت فريضه نمايد. ۲
مرحوم شيخ(ره) حديث را معنا مى كند:
نمازگزارى كه مشغول نماز است و به نماز جماعت برمى خورد، نمازش را به نيت نافله به جاى آورد و سپس نماز فريضه را به جماعت برگزار كند. اين حكم در مورد نمازگزارى كه از نماز فريضه فارغ شده نيست؛ زيرا اگر نمازى به نيت فريضه به جا آورد، نمى تواند بعد از فراغت از نماز، نيت نافله كند. ۳
او در نهايت، مؤيدى براى اين معنا مى آورد.
* در باب «رجوع به منا و رمى جمرات»، ضمن روايتى از امام صادق(ع) درباره كسى كه از روى جهل يا نسيان رمى جمرات را انجام نداده و از مكه بازگشته است، سؤال مى شود . امام(ع) مى فرمايد: «ليس عليه أن يُعيد» ۴ .
شيخ طوسى پاسخ امام را اين گونه معنا كرده است:
مقصود، عدم اعاده رمى جمرات در سال جارى است؛ اما در سال آينده (بر فرض تمكن) بايد خودش اعاده كند و در غير اين صورت، نايب بگيرد؛ زيرا رمى در ايام تشريق به عمل مى آيد و وقتى اين زمان سپرى شد، تا ايام تشريق سال آتى وجوب برداشته مى شود. ۵
1.همان.
2.همان، ج ۳، ص ۵۶، ح ۱۷۶.
3.همان.
4.همان، ج ۵، ص ۲۹۸، ح ۸۹۹.
