عبارت امام(ره) در ذيل نام پدرش (على بن شادان) گذشت. ۱
43. مالك بن اَعْيَن.
چنانكه در فصل اوّل گفته شده, امام(ره) معتقد است رواياتى كه دلالت بر توثيق مالك مى كند, به خود او منتهى مى شود و چنين رواياتى اعتبار ندارد; ۲ امّا با اين حال, ايشان مالك را اماميِ ممدوح مى داند; زيرا در جايى ديگر, از روايت او با عنوان «حسنة» ياد مى كند. ۳
44. محمد بن خالد بن عمر, معروف به طَيالسى.
امام(ره) هنگام بررسى روايتى چنين مى نگارد:
ضعف سند رواية إسماعيل بن عبدالخالق بالطيالسى. ۴
45. محمد بن ربيع (محمدبن ربيع المجهول). ۵
46. محمد بن عبداللّه بن هلال (محمد بن عبداللّه بن هلال المجهول). ۶
47. محمد بن مروان.
امام(ره) درباره يكى از روايات او مى گويد:
لكنّها ضعيفة لاشتراك ابن مروان و عدم ثبوت وثاقته. ۷
48. محمد بن مِسكان.
امام(ره) درباره او و معاوية بن سعيد مى گويد:
والظاهرأنّ المراد ببعض الأصحاب فيها هو محمد بن مسكان, عن معاوية بن سعيد و هما ضعيفان. ۸
1.المكاسب المحرّمة, ج۱, ص۷۵.
2.المكاسب المحرّمة, ج۲, ص۵۵.
3.كتاب الطهارة, ج۱, ص۲۸۲.
4.همان, ص۳۰۱.
5.همان, ص۲۸۱ .
6.۴۰۳ .همان, ص۱۷۱.
7.الرسائل, ج۱, (رسالة فى قاعدة لاضرر), ص۲۴.
8.المكاسب المحرّمة, ج۱, ص۱۷۶.
