کردند و با علي( جنگيدند. آيا کساني که با علي( مي‌جنگيدند، دشمني او را در دل نداشتند؟ آيا جنگيدن با علي(، نشانه اوج دشمني با او نبود؟
بنا بر اين، به صراحتِ احاديث رسول خدا(، همه اين افراد منافق بوده‌اند.

6 ـ 3 ـ 2 . مفاسدي چون شراب‌خواري

بخاري در بحث حدود در صحيح خود، شماري از صحابه را نام برده است که شراب خورده‌اند و پيامبر( بر آنان حدّ شرب خمر جاري کرده‌ است . نيز معروف است که وليد بن عقبه، اهل مي‌گساري بود و روزي با حالت مستي به مسجد آمد و نماز صبح را چهار رکعت خواند ‌‌(مروج الذهب: ج 2 ص 335‌‌).
افزون بر اين، در ميان صحابه، کساني بوده‌اند که مرتکب سرقت شده‌اند و رسول خدا بر آنان حدّ سرقت جاري کرده است. ‌‌(سنن أبي داوود: ص 141 ح 4410‌‌). حتّي در ميان صحابه، بوده‌اند افرادي که مرتکب زنا شده‌اند. زناي خالد بن وليد با همسر مالک بن نويره، معروف است. خالد بن وليد، در سِمت فرمانده سپاهي، به منطقه بني تميم رفته بود. وقتي چشمش به همسر زيباي مالک بن نويره افتاد، مالک را که مسلماني سرشناس بود، به قتل رساند و همان شب با همسر او هم‌بستر شد ‌(تاريخ الطبري: ج 2 ص 243، حوادث سال 11‌‌؛ اُسد الغابة: ج 4 ص 295 ـ 296؛ المختصر في تاريخ البشر: ج 1 ص 222).

6 ـ 3 ـ 3 . تبعيد و لعنت شدن

حَکَم بن ابي العاص، پدر مروان و عموي عثمان است. عملکرد اين صحابي نسبت به پيامبر( و مسلمانان، به گونه‌اي بود که پيامبر خدا او را لعن کرد و از مدينه تبعيد کرد ‌‌(الإصابة: ج 1 ص 345‌‌). او در عصر پيامبر( و در دوران ابو بکر و عمر، در تبعيد بود، تا آن‌که عثمان به حکومت رسيد و حکم تبعيد او را لغو کرد و او را به مدينه باز گرداند و هدايايي نيز به او داد .

6 ـ 3 ـ 4 . متّهم ساختن پيامبر به هذيان‌گويي

شماري از بزرگان صحابه، کساني هستند که در روزهاي آخر عُمر پيامبر(، به آن حضرت توهين کردند و ايشان را به هذيان‌گويي متّهم ساختند . مسلم بن حجّاج قشيري، به نقل از ابن عبّاس مي‌نويسد:
روز پنجشنبه بود، که رسول خدا فرمود: ائتوني بالکتف والدواة ‌‌(أو اللوح والدواة‌‌) أکتبُ لکم کتاباً لن تضلّوا بعدَه أبداً.
براي من، کتف و دوات ‌‌(يا لوح و دواتي‌‌) بياوريد تا براي شما نامه‌اي بنويسم که پس از آن، هرگز گم‌راه نشويد.
گفتند : رسول خدا هذيان مي‌گويد! ‌‌(صحيح مسلم: کتاب الوصية، باب 5؛ تاريخ الطبري: ج3 ص 193؛ الطبقات الکبري: ج 2 ص 243؛ أنساب الأشراف: ج 2 ص 236).