كه چنانكه خود در بيان سبب و علت تأليف آن بعد از خطبه مختصر كتاب آورده، به هنگام نگارش شرح فارسى ۱ بر زبور آل محمد صلى الله عليه و آله وسلم يا اولين مجموعهى دعايى اماميه به روايت بهاءالشرف محمدبن حسن علوى به اقتضاء نگارش شرح ادعيه مندرجه، برخى لغات و اصطلاحات عويصه را انتخاب و شرح و توضيح مىنگاشته و از آنجا كه قبلاً يعنى در قرن هشتم هـ. ق شيخ تقىالدين ابراهيم كفعمى (840 ـ 905 هـ ) ضمن نقل متن كامل صحيفه كامله سجاديه بانضمام ملحقات آن در كتاب وزين «بلد الامين» تمامى لغات مشكل و نيازمند توضيح را با تكيه به كتب معتبر لغت، شرح و تفسير فرموده، بنابراين هنگامى كه ميرزا محمد على مدرس چهاردهى رضوان اللّه تعالى عليه كتاب مزبور را ملاحظه مىنمايد از لغت نامه و اصطلاح نامه نويسى «صحيفه» منصرف شده و تنها بعد از استخراج و نقل لغات موجود در حواشى صحيفه سجاديه مضبوط در كتاب «بلد الامين» ۲ شيخ كفعمى، صاحب مصباح را بتمامه طبق حروف تهجى مرتب كرده و
1.ـ كتاب «شرح و ترجمه صحيفه كامله سجاديه» صاحب ترجمه، شرحى است در حد ترجمانى كه به تاريخ ششم رمضان ۱۳۱۶ در بلده طيبه نجف اشرف در ۲۸۸ برگ به قطع ۳۱ × ۲۱ س.م نگاشته است. و مسوده اصلى آن به شماره ثبت ۱۲۳۶۳ جزو موقوفات مرتضى مدرس چهاردهى در كتابخانه فيض آثار رضوى عليه السلام نگهدارى مىشود و بنده كمترين در فهرست كتب خطى كتابخانه آستان قدس ج ۱۵ / ۳۱۹ آنرا معرفى و فهرست كردهام. اين كتاب توسط انتشارات مرتضوى تهران منتشر شده است.
2.ـ كتاب جامع و مفصل «بلد الامين» در واقع شامل مجموعه ادعيه، اذكار، زيارات، استخارات، استغاثات و تعويذات است كه در اعمال و آداب هفته، ماه و سال وارد شده است. مؤلف علاوه بر ادعيه مذكور، تعداد هفت كتاب و رساله ديگر را جهت تتميم فايده به عينه نقل نموده كه به ترتيب عبارت است از:
الف ) صحيفه كامله سجاديه.
ب ) فوايد الشريفه از تأليفات همو كه شامل افاداتى است در شرح و توضيح معانى كلمات صحيفه كامله سجاديه كه در واقع مىتوان گفت كه اين كتاب متن اصلى يا منبع الهامبخش نگارش «تبيان اللغه» است. به عبارت ديگر ميرزا محمدعلى مدرس كتاب «فوائد الشريفه» را تهذيب، ترجمه و مرتب و بنام «تبيان اللغه» تسميه نموده است.
ج ) ادعيه سرّ قدسيه كه به تماما شيخ حر عاملى رضوان اللّه تعالى عليه در كتاب «جواهر السنيّه» آنها را نقل كرده است.
د ) كتاب الوسايل الى المسائل مروى از حضرت امام جواد عليه السلام .
هـ ) مقام الاسنى فى تفسير اسماء الحسنى، از مؤلفات شيخ كفعمى
و) محاسبه النفس از همو.
ز) مختصر دعوات الاسماء كه تلخيص و گزيدهاى است از كتاب مشهور «دعوت الاسماء» شيخ شهابالدين سهروردى.