اسماعیل بن ابی زیاد

برخی او را امامی و بیشتر وی را سنّی مذهب می دانند.
 5

ابن جُرَیج

محدّث، فقیه، قاری و مفسّر اهل مکّه؛ او را فقیه الحرم یا شیخ الحرم نیز خوانده اند.
 5

قَتادة بن دِعامه سَدوسی

او را فقیه و مفسّر و از حفّاظ زمان خویش معرفی کرده اند.
 9

نافع، مولی ابن عمر

رجال شناسان اهل سنّت، متّفقاً وی را توثیق کرده و صحیح الروایه دانسته اند.
 6

وهب بن منبّه

ابو هُرَیره، عبد اللّٰه بن عمر، عبد اللّٰه بن عمرو بن عاص، ابو سعید خُدْری، نعمان بن بشیر، جزء مشایخ او هستند.
 10

عطاء بن ابی رباح

تابعی، فقیهِ مکّه، مفسّر، محدّث، معلّم و پارسا که در ایام خلافت عثمان به دنیا آمد
 12

محمّد بن سیرین

او سی نفر از اصحاب پیامبر خدا(ص) را درک کرده است؛ امّا بیشترین روایات وی از ابو هُرَیره، با 95 روایت و از انس بن مالک، با نوزده روایت است.
 11

حسن بَصْری

از تابعیان، فقیهان و مفتیان اهل سنّت و از نخستین مشایخ عرفان و از زهّاد هشتگانه در سده نخست هجری است.
 13

مجاهد بن جبر

جبر یا جبیر ، فقیه، مفسّر و شیخ القرّاء و المفسّرین است که سه بار عرضه کردن قرآن بر ابن عبّاس، درخشان ترین سابقه اوست.
 13
صفحه از 17
تعداد موارد : 163