امام صادق علیه السلام
المُرُوَّةُ في السَّفَرِ كَثرَةُ الزادِ و طِيبُهُ و بَذلُهُ لِمَن كانَ مَعَكَ ، و كِتمانُكَ على القَومِ أمرَهُم بَعدَ مُفارَقَتِكَ إيّاهُم ، و كَثرَةُ المِزاحِ في غَيرِ ما يُسخِطُ اللّهَ عزّ و جلّ .
جوانمردى در سفر عبارت است از : ره توشه زياد و خوب و بخشش آن به همسفرانت، و كتمان اسرار آنان بعد از جدا شدن از آنها، و شوخى فراوان در آنچه كه خداوند عزّ و جلّ را به خشم نياورد .
مكارم الأخلاق ج 1 ص 541 ح 1876
در حدیثی از امام رضا(ع) که توسط حسن بن جهم نقل شده، حدّ نهایی توکل چنین معرفی میشود: «با وجود خدا از احدی نترس.» طبق ...
شرح خطبه 115 نهج البلاغه
شرح خطبه 114 نهج البلاغه
شرح خطبه 113 نهج البلاغه
شرح خطبه 112 نهج البلاغه
شرح خطبه 111 نهج البلاغه
شرح خطبه 110 نهج البلاغه
شرح خطبه 109 نهج البلاغه
شرح خطبه 107 نهج البلاغه
شرح خطبه 106 نهج البلاغه
367 