امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى‌شدند يكديگر را باز نمى‌داشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى‌دادند و در مجالس و محافل آنها نمى‌نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى‌شدند به صورتشان مى‌خنديدند و با ايشان گرم مى‌گرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
نشانه هاى خدا در آفرينش ابر و باد و باران
نشانه هاى خدا در آفرينش آسمان
نشانه هاى خدا در آفرينش آب
معناى محبّت خدا به بنده
حديث «خدا بود و چيزى با او نبود»
راه خدا دوستی
سوء استفاده از بت ها
تجلّى آفريدگار در آينه آفريده ها
نشانه هاى خدا
مفهوم توبه خدا
آثار خدا دوستى
دليل نقلى معتقدان به امكان رؤيت خداوند و پاسخ آن
عدم امكان رؤيت خدا با چشم
زمین نشانه ی قدرت و حکمت خداوند
