امام صادق علیه السلام
ـ في قولِهِ تَعالى : «كانُوا لا يَتَناهَونَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ... » ـ: أما إنَّهُم لَم يَكونوا يَدخُلونَ مَداخِلَهُم، و لا يَجلِسونَ مَجالِسَهُم، و لكِنْ كانوا إذا لَقُوهُم ضَحِكوا في وُجوهِهِم و أنِسوا بِهِم.
ـ درباره آيه «و از كار زشتى كه آن را مرتكب مى‌شدند يكديگر را باز نمى‌داشتند... » ـ فرمود: آنها اعمال گنهكاران را انجام نمى‌دادند و در مجالس و محافل آنها نمى‌نشستند، اما وقتى با آنها روبه رو مى‌شدند به صورتشان مى‌خنديدند و با ايشان گرم مى‌گرفتند.
تفسير العيّاشيّ : ج۱ ص۳۳۵ ح۱۶۱
تفسير «تكبير»
تکبیر
معانی حديث «مَن عَرَفَ نَفسَه عَرَفَ رَبَّه»
سند حديث «مَن عَرَفَ نَفسَه عَرَفَ رَبَّه»
شرح های حديث «مَن عَرَفَ نَفسَه عَرَفَ رَبَّه»
روايات حُجُب
نشانه هاى خدا در آفرينش گياهان
نقش شناخت خلقت در شناخت خالق
نشانه هاى خدا در آفرينش كوه ها
نشانه هاى خدا در آفرينش شب و روز
نشانه هاى خدا در آفرينش زمين
نشانه هاى خدا در آفرينش خورشيد و ماه
نشانه هاى خدا در آفرينش جفت ها
نشانه هاى خدا در آفرينش انسان
