نمىدانستند و اگر چه در ظاهر، خود را به آنها نزديك مىدانند و به تعبير ديگر، اداى آنها را در مىآورند.
اين ارتباط و نزديكى، باعث شد كه در قرون بعدى، خصوصاً بعد از قرن هفتم هجرى و ظهور ابن عربى - كه عرفان به اوج خود رسيد - آموزههاى شيعه (مانند: توحيد، ولايت، انسان كامل و...) با تصوّف، كاملاً آميخته گردد، و افرادى چون سيّد حيدر، معارف شيعه و تصوّف را بر هم تطبيق كنند، به گونهاى كه امروزه اين آموزهها كاملاً بر هم منطبقاند.
فهرست