عن المشهور عدم العمل بها. تأمل! ۱
امّا ايشان در «كتاب البيع», ضمن نقل روايتى از او, قائل به مورد اعتماد بودن آن روايت مى شود و علّت آن را نقل اجماع طايفه بر عمل به روايات او از سوى شيخ طوسى كه جابر (جبران كننده) ضعف سند مى شود و روايت حدود پنجاه تن از مشايخ, اعم از اصحاب اجماع و غير آنها از او مى داند; ولى همه اينها را موجب وثاقت او نمى داند. ۲
34. على بن ابى مغيره.
امام(ره) درباره روايتى مى گويد:
لكن فى سندها ضعف بعلى بن أبى مغيرة.
سپس توثيق نجاشى و علامه را مربوط به پسر او, يعنى حسن بن على مى داند و نه خود او. ۳
35. على بن خالد.
امام(ره) درباره روايتى چنين مى نگارد:
… و رواية عمّار, مع ضعفها بعلى بن خالد. ۴
36. على بن سالم.
امام(ره) درباره روايتى چنين مى گويد:
… فبعد ضعف سندها بعلى بن سالم المشترك بين المجهول, والبطائنى الضعيف. ۵
اين نكته قابل تذكّر است كه نام ابو حمزه, پدر على بن ابى حمزة بطائنى, نيز سالم بوده است.
1.كتاب الطهارة, ج۳, ص۲۵۰.
2.كتاب البيع, ج۲, ص۴۷۱. عبارت امام(ره) را در فصل اوّل از بحث در اعتبار خبر ثقه يا موثوق الصدور آورديم.
3.المكاسب المحرّمة, ج۱, ص۴۶.
4.كتاب الطهارة, ج۳, ص۴۱۸.
5.همان, ج۲, ص۱۶.
