1. طبقات پيغمبران، رسولان و ائمّه معصوم عليهم السلام

دُرُست بن ابى منصور از امام صادق عليه السلام نقل مى كند كه:
انبيا و رسولان، چهار طبقه هستند. پيامبرى هست كه وحى به او مى شود و نبوّت، به خود اوست و به ديگرى سرايت نمى كند. و پيامبرى است كه در خواب مى بيند و صداها را مى شنود و در بيدارى، تجربه اى ندارد و به سوى كسى از مردم برانگيخته نشده و حتّى پيامبرى و امامى مانند ابراهيم، بر لوط، اشراف دارد. و پيامبرى هست كه در خواب مى بيند و صداها را مى شنود و فرشته را در مى يابد و به سوى گروهى كم يا زياد، فرستاده مى شود. مانند يونس كه خداوند درباره يونس در قرآن گفته است: « «وَ أَرْسَلْنَـهُ إِلَى مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ » ؛ ما او را به سوى صد هزار نفر، بلكه بيشتر فرستاديم». كه منظور از مقدار بيشتر، سى هزار بود. براى يونس، پيشوايى بود (كه جناب موسى باشد و او، شريعت موسى را ترويج مى كرد).
همچنين كلينى، در باب فرق ميان رسول، نبىّ و محدّث، به روايتى در همين معنا نقل مى كند:
زراره مى گويد: از امام باقر عليه السلام درباره قول خداى ـ عزّ و جلّ ـ كه مى فرمايد: « «وَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ وَ لَا نَبِىٍّ» ؛ پيش از تو، هيچ رسول و نبىّ و محدّثى نفرستاديم»، سؤال كردم: رسول چيست؟ و نبى چيست؟ فرمود:
نبىّ، كسى است كه در خواب مى بيند و صدا را مى شنود و فرشته را نمى بيند و رسول، كسى است كه صدا را مى شنود و در خواب مى بيند و فرشته را هم مشاهده مى كند.
عرض كردم: امام، در چه پايه است؟ فرمود:
صدا را مى شنود، ولى نه در خواب مى بيند و نه فرشته را مشاهده مى كند.
سپس آيه فوق: «وَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن...» . را قرائت كرد.
البته در اين باب، روايات ديگرى نيز در تفسير اين آيه وجود دارد، مانند روايت بُريد در فرق ميان رسول و نبى كه به همين آيه استشهاد مى كند و ناظر به تفسير كلمه رسول و نبى است.