2ـ 5) آيات «لئن سألتهم من خلق السماوات...»
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمـواتِ وَالأَرْضَ وَسَـخَّرَ الشَّـمْسَ وَالقَمَرَ لَيَقُولُـنَّ اللّهُ، فَأَ نّى يُـؤْفَكُونَ؟ اللّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَـشاءُ مِنْ عِـبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَـهُ، إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيءٍ عَلِـيمٌ. وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَـزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِـها لَـيَقُولُنَّ اللّهُ، قُلِ الحَمِدُ لِلّهِ، بَلْ أَكْثَـرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ.
اگر از ايشان بپرسى: چه كسى آسمانها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را رام كرده است؟ حتماً خواهند گفت: اللّه. پس كجا باز گردانيده مى شوند؟! خدا بر هر كس از بندگانش كه بخواهد، روزى را گشاده مى گرداند و بر هر كه بخواهد، تنگ مىسازد. زيرا خدا به هر چيزى داناست. و اگر از آنان بپرسى: چه كسى از آسمان آبى فرو فرستاده و زمين را پس از مرگش به وسيله آن زنده گردانيده است؟ همانا خواهند گفت: اللّه. بگو: ستايش از آنِ خداست. با اين همه، بيشترشان نمىانديشند.
قُلْ لِـمَنِ الأَرْضُ وَمَنْ فِـيها إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ؟ سَيَـقُولُونَ لِلّهِ قُلْ أَفَلا تَذَكَّرُونَ. قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمـواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ العَرْشِ العَظِـيم؟ سَيَـقُولُونَ لِلّهِ قُلْ أَفَلا تَـتَّقُونَ. قُلْ مَنْ بيَدِهِ مَلَكوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَلا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ؟ سَيَـقُولُونَ لِلّهِ، قُلْ فَأَ نّى تُسْـحَرُونَ؟۱
بگو: اگر مى دانيد، [ بگوييد] زمين و هر كه در آن است، از آنِ كيست؟ خواهند گفت: از آن خدا. بگو: پس چرا متذكّر نمىشويد؟! بگو: خداوندگارِ آسمانهاى هفتگانه و خداوندگارِ عرش بزرگ كيست؟ خواهند گفت: خدا. بگو: آيا پروا نمىكنيد؟! بگو: فرمانروايىِ هر چيزى به دست كيست كه او پناه مىدهد و در پناه كسى نمىرود؟ خواهند گفت: خدا. بگو: پس كجا دستخوش افسون شدهايد؟