3203 هم نشينى وقتى صالحان در يك جا جمع مىشوند به نيكى دعوت مىكنند، و معاشرت با دانشمندان فزونى در خرد است، و طاعت واليان امر (حكّام الهى) كمال عزّت است.
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
2449 استفاده از عوامل طبيعى يكى از پيامبران بيمار شد، و با خود گفت: خود را درمان نمىكنم تا همان كسى كه بيمارم كرده شفا دهد. خداوند تعالى به او وحى كرد كه: تا خود را درمان نكنى، شفايت نمىدهم، زيرا شفا دادن از من است
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
3659 ايمان ايمان مانند نردبانى است كه ده پله دارد و پلههاى آن يكى پس از ديگرى پيموده مىشود ... و مقداد در پله هشتم قرار دارد و ابوذر در پله نهم و سلمان در پله دهم آن
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
3072 مالك نفس شدن هركه در رغبت، ترس، شهوت، خشم و شادى خوددار باشد خداوند تنش را بر آتش حرام مىكند
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
6437 حسن عاقبت پروردگارا من از تو درخواست مىكنم كه عاقبت مرا به سعادت ختم كنى و ايمانى را كه اكنون دارم از من سلب نكنى
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
7923 بهاى بدن انسان آگاه باشيد! بدنهاى شما جز بهشت بهايى ندارد، به چيز ديگرى نفروشيد
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
2674 گوشه گيرى صبر و سازش با تنهايى نشان قدرت عقل است، هركه با خداى تبارك و تعالى آشنا شود، ازدنيا و دلباختگان دنيا كناره گيرد، و بدانچه نزد خداست دل بندد، خدا در وحشت انيس او، و در تنهايى رفيق او، و بىنيازى او در زمان ندارى ...
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
4346 عطاء به اندازه ظرفيّت اگر خداوند بخواهد بلايى بر سر مورچهها بياورد به آنها دو بال مىدهد تا پرواز كنند و طعمه پرندگان شوند
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
3361 قرآن، پيامبر و انفاق سه چيز از دنياى شما محبوب من است: اوّل خواندن قرآن، دوم نگاه كردن به چهره رسول اللَّه، سوم انفاق در راه خدا
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
2446 درس توحيد و خداشناسى تعجّب كنيد از اين انسان كه با يك قطعه «پى» مىبيند، و با قطعه «گوشتى» سخن مىگويد، و با «استخوانى» مىشنود و از «شكافى» نَفس مىكشد. (يعنى اين كارهاى بزرگ و حياتى را با اين وسائل كوچك انجام مىدهد
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
2317 فتنه هر شخص گرفتارى را نمىتوان سرزنش كرد (چه بسا بىتقصير باشد
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی
6833 عامل تحقير، ذليل و توهين هر كس طمع در درون داشته باشد خود را حقير كرده، و كسى كه ناراحتىهايش را فاش كند به ذلت خويش راضى شده، و كسى كه زبانش را بر خود امير كند شخصيت خود را پايمال كرده است
{@P75}
{@P19876}
ناصر مکارم شیرازی